montazar.net
montazar.net
montazar.net
montazar.net
montazar.net


باورداشت مهدویت در خطبه غدیر- عبارت چهاردهم


«أَلَا إِنَّهُ الْمُفَوَّضُ إِلَيْه»
«‏آگاه باشید! او کسي است که امور به او تفويض شده است»

تفويض کارها دو معنا دارد: يک معنا اين است که خدا کاري را واگذار کند و خودش دستش بسته شود که اين با تفکر توحيدي اسلام سازگاري ندارد؛ زیرا طبق تفکر توحيدي، این خداوند است که جهان، انسان و موجودات را اداره مي‌کند. ارتباط خدا با اين جهان ارتباط حکيمانه و تدبير دائمي و پیوستة با جهان است. باید توجه داشت که معناي غلط تفويض این است که بگوییم: خدا خلق کرده است و ديگر هيچ کاري با جهان ندارد ـ که این عقیده یهود و مفوّضه است ـ؛ درحالي ‌که معناي صحیح تفويض اين است که خودش در اختيار گذاشته و خودش مالک است. مثلاً شما براي فرزندتان دوچرخه مي ‌خريد، پول هم مي‌ دهيد، آزاد هم هست؛ ولي شما مالک هستيد و مالک ‌تر بودن خود به فرزندتان را حفظ مي‌ کنيد.

پيغمبر اکرم (ص) در خطبة غدير در مورد امام زمان عج فرمود: «أَلَا إِنَّهُ الْمُفَوَّضُ إِلَيْه»، که اين تفويض براي ائمه ديگر هم بوده است؛ اما اين‌ که پيغمبر اکرم (ص) در مورد امام زمان (عج) آن را بیشتر نمایان کرده است، به این دلیل است که در اين ‌جا تفويض يکي از اصول اولية شخصي امام زمان (عج) است؛ یعنی امام عصر (عج) ـ که تنها مجري به تمام معنا و همه جانبة اسلام و قرآن است ـ بايد مفوض اليه باشد؛ يعني خداوند بايد امر دين را به او تفويض کند تا بتواند دين را در گسترة زمين نشر بدهد. مرحوم کليني در اين مورد ده روایت در کتاب کافي آورده است که یک نمونه را ذکر می‌ کنیم:

«عَنْ أبِي إسْحَاقَ النَّحْوِيِّ قَالَ دَخَلْتُ عَلَى أبِي عَبْدِ اللهِ عليه السلام فَسَمِعْتُهُ يَقُولُ إنَّ اللهَ عَزَّ وَ جَلَّ أدَّبَ نَبِيَّهُ عَلَى مَحَبَّتِهِ فَقَالَ وَ إنَّكَ لَعَلى‏ خُلُقٍ عَظِيمٍ. ثُمَّ فَوَّضَ إِلَيْهِ فَقَالَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا وَ قَالَ عَزَّ وَ جَلَّ مَنْ يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أطاعَ اللهَ قَالَ ثُمَّ قَالَ وَ إنَّ نَبِيَّ اللهِ فَوَّضَ إِلَى عَلِيٍّ وَ ائْتَمَنَهُ فَسَلَّمْتُمْ وَ جَحَدَ النَّاسُ فَوَ اللهِ لَنُحِبُّكُمْ أنْ تَقُولُوا إِذَا قُلْنَا وَ أنْ تَصْمُتُوا إذَا صَمَتْنَا وَ نَحْنُ فِيمَا بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ اللهِ عَزَّ وَ جَلَّ مَا جَعَلَ اللهُ لِأَحَدٍ خَيْراً فِي خِلَافِ أمْرِنَا» [1]

«ابي اسحاق نحوي گويد: وارد شدم بر امام صادق عليه السلام؛ شنيدم که حضرت فرمود: خداوند متعال با روش محبت، پيامبرش را تربيت کرده بود. و آنگاه فرموده است: «تو داراي خلق، اخلاق و آداب بزرگي هستي. سپس به او تفویض نمود (یعنی زمينه تفويض محبت است) سپس گفته است: آن چه پيغمبر (ص) براي شما مي ‌آورد بگيريد و آنچه نهي مي ‌کند از آن باز داريد. سپس حضرت صادق عليه السلام فرمودند: پيغمبر خدا امور دين را به علي عليه السلام واگذار کرد و او را امين دانست. آنگاه به ابي اسحاق نحوي مي‌گويد: شما شيعيان، تسليم شديد و مردم، علي را منکر شدند. به خدا قسم ما دوست داريم، بگویید؛ موقعي که ما گفتيم و ساکت بشويد؛ موقعي که ما ساکت شديم و ما واسطه بين شما و خدا هستيم و خدا قرار نداده براي کسي چيزي را بر خلاف امر و فرمان و راه ما. [يعني کسي که خير مي ‌خواهد ، خيرش در اين است که راه ما را طي کند.]»

پی نوشت:
1. کلینی، الکافی،1/ 265؛ عاملی، وسائل الشیعة،2/ 73
نویسنده: امین خوش رفتار
منبع: فصلنامه تخصصی امامت پژوهی 3 پاییز 90
باورداشت مهدویت در خطبه غدیر- عبارت چهاردهم


در خواست عضویت جهت دریافت ایمیل
نام:
ایمیل:
montazar.net

نظر سنجی
مایلید در کدام حوزه مطالب بیستری در سایت گذاشته شود؟
معارف مهدویتغرب و مهدویت
وظایف ما در عصر غیبتهنر و فرهنگ مهدویت
montazar.net

سایت های وابسته