montazar.net
montazar.net
montazar.net
montazar.net
montazar.net

-یهود
به اعتقاد یهود، گناه، باعث هلاکت و مرگ انسان می¬شود؛ زیرا نشانه مخالفت و عصیان در مقابل آنچه خواسته خداوند است در تورات است [1] یهودیان معتقدند هر بار که خداوند را اطاعت نمی ¬کنند و از مسیر حق خارج می ¬شوند، خداوند نیز آنان را دچار بدبختی و آوارگی می¬کند و باید توبه کنند تا مورد بخشش قرار گیرند و رفتار خدا با بندگان نیز عادلانه است و بر اساس عدالت ، پاداش و جزا تحقق می¬یابد.
در تورات غالبا سعادتمندی، مربوط به این جهان است و نجات و سعادتمندی بنی اسرائیل، حضور در ارض مقدس است که با اطاعت خدا به دست می¬آید اما در تلمود به صراحت بیان شده است که انسان پاک است و گناه سرنوشت انسان را تغییر می¬دهد[2] و از آنها خواسته كه مطابق خواست او عمل كنند و به فقر و بي عدالتي‏ خاتمه دهند[3].
اعتقاد مسلّط بر رَبّانيون اين بود كه اگر بنى ‏اسرائيل حتى براى يك روز از گناهان خود توبه كنند، آمدن او جلو خواهد افتاد. علّت آزمون بنى ‏اسرائيل اين است كه آن امتحان يا به دليل گناه قوم و يا براى آزمايش استحكام ايمان ايشان است[4].
در برابر ديدگاهي كه بر اساس آن خداوند زمان مشخصي را براي آغاز دوران ماشيح در نظر گرفته است، ديدگاه ديگري نيز وجود دارد؛ بر اساس اين ديدگاه زمان ظهور ماشيح از قبل معين‌ نشده است؛ بلكه بنا بر رفتار و كردار مردم تغيير خواهد كرد. از اين كلام كه «من (خداوند) در وقت خودش آن را تسريع خواهم كرد[5]» اين گونه استنباط شده است كه «اگر (ملت اسرائيل) استحقاق آن را داشته باشد، نجات ايشان را تسريع خواهم كرد و اگر استحقاق ‌نداشته باشد، در وقت خودش (آنان را نجات خواهم داد)»
در تلمود مي‌خوانيم: «توبه كاري عظيم است؛ زيرا كه نجات را نزديك مي‌كند» و «ظهور او تنها به توبه مردم و كارهاي نيكي كه انجام مي‌دهند، بستگي دارد» و «اگر ملت اسرائيل فقط يك روز توبه كند، بلافاصله (ماشيح) فرزند داوود خواهد آمد. اگر ملت اسرائيل فقط يك‌ شنبه (شبانه ‌روز) را به طور صحيح و كامل نگه دارد، بي‌درنگ فرزند داوود خواهد آمد[6]»
مسیحیت
دین مسیحیت به عنوان یکی از ادیان ابراهیمی دو نوع نگرش به موعود خود دارد، در یک نگاه موعودشان یهودی- مسیحی است که نقش میانجی دارد که کارکرد آخرت شناسانه ندارد و برای کفاره گناه آدم و نسل او قربانی شد تا همه بشر به نجات برسد که گناه در این نگرش نقشی ندارد و چون اصلاً موعود و انتظاری نیست تا گناه بشر نقشی داشته باشد.
در نگاهی دیگر موعود مسیحی است و کارکرد آخرتی دارد و منتظر ظهورش هستند تا ملکوت آسمان را اجرا کند ، این نوع نگرش به دو مبنای عقاید پولسی و عقاید پطرسی تقسیم می¬شود .
1-عقاید پولسی و پروتستان ¬ها
پولس[7]؛ حواری را غالباً دومین مؤسس مسیحیت لقب داده ¬[8] ، یکی از مهمترین تعالیم پولس این است که انسان تنها با ایمان به مسیح رستگار می¬شود، نه با عمل به شریعت. این گفته ها در رساله های پولس، به ویژه غلاطیان و رومیان، بارها تکرار شده است[9] امروزه پروتستان ها به پیروی از پولس، رسول و نامه ¬های او برای به دست آوردن نجات نیازی به عمل نمی ¬بینند و معتقدند همین که شخص ایمان آورد اهل نجات می¬گردد [10] " گفتند، به خداوند عیسی مسیح ایمان آور که تو و اهل خانه ات نجات خواهید یافت[11]"
بر مبنای عقاید پولسی صرف ایمان به مسیح (مسیحی شدن) موجب نجات است، و عدم ایمان به مسیح به نحوی گناه شمرده می¬شود. در این نگرش موعود نقش اجتماعی ندارد و بیشتر فردی است؛ با این بیان آیا عدم ایمان به مسیح موجب تأخیر در ظهور او می¬گردد ؟ و آیا بین ایمان آورندگان به مسیح و تعجیل ظهور مسیح ارتباطی است؟ این سؤالی است که قابل اثبات نیست، چون عدم ایمان به مسیح موجب می¬گردد که آن فرد به نجات نرسد و فقط مانع نجات خود گشته و دیگر میزان تأثیرگذاری ایمان و یا عدم ایمان وی به مسیح؛ در تأخیر موعود و در تقدم ظهور، از متون مسیحی قابل اثبات نیست، هرچند این ادعا که ایمان همه مردم دنیا به مسیح در تسریع ظهور مسیح اثر خواهد داشت ؛ قابل بررسی و مورد اثبات است.
2-عقاید پطرسی و کاتولیک¬ ها و ارتدوکس ¬ها
در مقابل دیدگاه پولس، دیدگاه دیگری وجود دارد که به یعقوب و پطرس حواری منسوب است. آنها، برای ایمان ارزشی قائل نبوده و برای اینکه یک فرد مسیحی به نجات نائل آید، عمل صالح و دوری از گناهان را در کنار ایمان به مسیح لازم و شرط می¬دانند. شاید بتوان گفت: تنها نوشته ¬ای از عهد جدید که به صراحت تعالیم پولس را رد می¬کند، رساله یعقوب است.
کاتولیک¬ ها و ارتدوکس ¬ها (بر خلاف عقاید پولس و پروتستان ها) معتقدند ایمان بدون عمل هیچ نقشی در نجات ندارد و معتقدند که سعادت ابدی به دو شرط تحقق می ¬یابد : یکی فیض خدا که در ایمان متبلور است و دیگری اعمال نیک .
موعود در این دیدگاه موعودی اجتماعی است تا فردی، و یک مسیحی وظیفه دارد در کنار رشد و شناخت بیش از پیش خود نسبت به موعود[12]، زمینه ¬های ظهور موعود را فراهم کند[13] . او در مقابل مردم اجتماع مسئول است و باید به آنها محبت کند[14] و حتی به تعلیم اعمال صالحه به آنان بپردازد[15].
پس همه باید با ترک معاصی، خود را آماده و منتظر مسیح قرار دهند بی شک ارتکاب گناه در این نوع نگرش منجر به غافلگیری و در نتیجه جاماندن از نجات و عدم شرکت در ملکوت آسمان خواهد گردید.
مبنای عقاید پطرسی بر این اصل استوار است که همواره باید منتظر و آماده بود و به صرف ایمان نمی¬ شود در صنف نجات ¬یافتگان قرار گرفت بلکه در کنار ایمان به مسیح با انجام اعمال صالحه، خود و جامعه را آماده برپایی ملکوت آسمان نمود. در این نگرش برای مسیحیان در برپایی حکومت و ملکوت آسمان نقش محوری قائل بوده و سستی و گناه آنان را موجب تأخیر در ظهور دانسته و آنان را به نحوی مسئول تأخیر امروز منجی می ¬داند.

اسلام
از منظر اسلام آنچه باعث هلاکت انسان می¬شود، اسباب و عللی دارد که مهمترین آن، گناه است و به قولی تمام آنچه مانع نجات است، در قالب گناه می ¬باشد. معنای گناه، مخالفت و نافرمانی و هتک حرمت پروردگار است [16]. نجات در اسلام، برخلاف مسيحيت كه رهايي از گناه است، خلاصي از آتش دوزخ‏ است به واسطه هدايت الهي(هدي)[17].
هرچند برای غیبت امام عصر عللی ذکر شده اما یکی از مهمترین علل محروم ماندن جامعه و مردم از فیض حضور آن امام، همان گناه و معصیت مردم بوده است. چون گناه موجبات خشم خداوند را فراهم می¬کند و خشم خداوند موجب می¬گردد که خداوند به مجازات گناه مردم آنها را از حضور امام محروم کند.
امير مؤمنان، علي(عليه السلام) در اين‌ باره فرمود:
...وَ اعْلَمُوا أَنَّ الْأَرْضَ لَا تَخْلُو مِنْ حُجَّةٍ لِلَّهِ وَ لَکِنَّ اللَّهَ سَيُعْمِي خَلْقَهُ مِنْهَا بِظُلْمِهِمْ وَ جَوْرِهِمْ وَ إِسْرَافِهِمْ عَلَي أَنْفُسِهِم...[18]‏ ؛
آگاه باشيد زمين از حجّت الهي خالي نمي‌ ماند؛ ولي خداوند به دليل ستم پيشگي و زياده‌ روي انسان‌ ها، آنان را از وجود حجّت خود محروم مي‌کند.
امام جواد علیه السلام : إِذَا غَضِبَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى عَلَى خَلْقِهِ نَحَّانَا عَنْ جِوَارِهِمْ[19] هنگامی که خدای تبارک و تعالی بر آفرید¬هایش خشم کند ما را از میانشان دور می سازد.
خشم خدا به جهت هشدار و آگاه ساختن مردم است تا قدر شناس باشند. علامه مجلسی می فرماید: غائب شدن امام نتیجه خشم خدا بر اکثر بندگانش می باشد[20]
امام باقر(عليه السلام) نيز در اين ‌باره مي‌فرمايد:
...وَ أَنْتُمْ قَوْمٌ تُحِبُّونَّا بِقُلُوبِکُمْ وَ يُخَالِفُ ذَلِکَ فِعْلُکُمْ وَ اللَّهِ مَا يَسْتَوِي اخْتِلَافُ أَصْحَابِکَ وَ لِهَذَا أُسِرَّ عَلَي صَاحِبِکُم‏...؛[21]
شما مردمي هستيد که با دل، ما را دوست مي‌ داريد؛ ولي عمل شما با اين محبت، ناسازگار است. به خدا سوگند! اختلاف اصحاب پديد مي ‌آيد و به همين دليل صاحب شما از دست شما گرفته مي ‌شود....
بدين سان غيبت آخرين حجّت خداوند نماد خشم خداوند بر زمينيان است و بی شک اگر در ترک گناه و معصیت همت کنیم برخی از موانع را برطرف خواهد شد و امید است که خداوند تفضل نموده و علل دیگر را برطرف کرده و جامعه از این موعود امم مستفیض گردد.
نویسنده: محسن شریعتی
(با اندکی تغییر)
پی نوشت:
[1] - محمدی ، محمد حسین ، آخرالزمان در ادیان ابراهیمی ، ص 218
[2] - طاهری ، محمد حسین ، یهودیت ، قم ، مرکز بین المللی المصطفی ، چ اول ، 1390 ه ش ، 1ج ، ص 174
[3] - فريامنش، مسعود گناه و نجات در اديان جهان ، مجله كتاب ماه دين ، تير 1388 ، شماره 141 ، صفحه 44
[4] - گرینستون ، جولیوس ، انتظار مسیحا در آیین یهود ، حسین توفیقی ، قم ، دانشگاه ادیان ،1ج ، چ دوم ، 1387 ه.ش
[5] - اشعيا 6:22
[6] - رسول زاده، عباس ، آخرالزمان و حيات اخروي در يهوديت و مسيحيت ، مجله معرفت اديان ، شماره 2 ، صفحه 67
[7] - پولس از مهمترین مبلغان مسیحیت و بنیانگذار الهیات و خداشناسی این آئین بود؛ برخلاف حواریون، پولس هرگز با عیسی دیدار مستقیم نداشته است؛ با این حال این پولس بود که مسیحیت را از یهودیت جدا ساخت، همچون دینی جداگانه. در کتاب اعمال رسولان، پولس پیشوای نصاری (غیریهودیان) و حواریون پیشوای مسیحیان خوانده شده‌اند. بیشتر قسمتهای عهد جدید توسط او نوشته شده است.

[8]سلیمانی اردستانی ، عبد الرحیم ، کتاب مقدس ، ص 273
نقش گناه در تاخير ظهور موعود در اديان ابراهيمي


در خواست عضویت جهت دریافت ایمیل
نام:
ایمیل:
montazar.net

نظر سنجی
مایلید در کدام حوزه مطالب بیستری در سایت گذاشته شود؟
معارف مهدویتغرب و مهدویت
وظایف ما در عصر غیبتهنر و فرهنگ مهدویت
montazar.net

سایت های وابسته