در ضمن بررسى ویژگی هاى حكومت جهانى حضرت مهدی (عج)، این سؤال مطرح است كه با وجود جهانخواران تا دندان مسلح و ارتش هاى عظیم و منظم و پیچیده و سلاح هاى فوق مدرن الكترونیكى و تكنیك برتر ابرقدرت ها و سلاح هاى هسته اى و طرح هاى جنگ ستارگان و ... پیروزى جهانى براى امام زمان، علیه السلام، چگونه میسر است؟
اصولاً چون چنین پیروزى عظیمى، اگر محال نباشد، ممكن و آسان هم نیست باید دید زمینه و عوامل چنین پیروزى ای چیست و راه آن كدام است؟ در این بحث به عوامل پیروزى آن حضرت در این قیام جهانى و فتح نهایى عالم توسط ایشان مى پردازیم و با توجه به روایات و احادیث رسیده این عوامل را بررسى مى كنیم.
در ضمن بررسى ویژگی هاى یاران حضرت مهدى، علیه السلام، و خصوصیات لشكریانش به این نكته برمى خوریم كه آنان «منصور بالرعب» هستند.
منصور بالرعب بودن، یعنى آنكه پیروزى آن حضرت ظاهراً در سایه رعب و وحشتى است كه در دل دشمنان، از او و لشكریانش ایجاد مى شود و آنها از قدرت و پیروزی هاى او به قدرى به هراس مى افتند كه توان استقامت خویش را از دست مى دهند یا تسلیم مى شوند و یا سلاح ها را بر زمین مى گذارند و فرار مى كنند و این خود زمینه پیروزى و فتح بدون درگیرى و خونریزى و جنگ را براى آن حضرت فراهم مى سازد.
دشمنان آن حضرت از ترس برخورد نظامى و درگیرى با امام، سلاحهاى خود را بر زمین مى گذارند یا با بلند كردن پرچم سفید، تسلیم مى شوند و یا از پیشاپیش لشگر او مى گریزند.
در تاریخ از اینگونه پیروزی ها دیده شده كه سپاهى با مشاهده قدرت طرف مقابل متزلزل و مرعوب مى شدند و سرانجام قبل از رسیدن لشگر، خود را تسلیم مى كردند.
پیامبر اسلام، صلىالله علیه و آله، طبق شواهد تاریخى و آیات قرآن از این موهبت برخوردار بوده و درمواردى صلابت و ابهت آن حضرت و تصمیم و اراده شكست ناپذیر او دل هاى دشمنان را به لرزه افكنده و آنان را پریشان ساخته است و پیش از درگیرى و یا به مجرد رویارویى، شكست خورده و پا به فرار نهاده یا تسلیم شده اند.
پیامبر اسلام در «غزوه بدر» با اقلیتى غیر مجهز و بسیار كم در برابر سپاهى مجهز و چندین برابر، نه تنها ایستاد، بلكه به پیروزى جالبى هم رسید و این خود از مواردى است كه دشمن با رعبى كه در دلش از پیامبر اسلام توسط خداوند مى افتد و با دادن بیش از هفتاد كشته و مجروح و به جا نهادن اسیران زیاد، پا به فرار مى گذارد. ابوسفیان مى گوید به محض رساندن كاروان به مكه به سرعت به بدر مراجعه كردم، لشكر در حال فرار بود و به هر كس مى گفتم: بایست! مىگفت: على، علیهالسلام، سوار بر اسب مرا تعقیب مى كند.
در جنگ خندق پس از محاصره مدینه توسط نیروهاى قریش و احزاب و عبور «عمرو بن عبدود» و همراهان او از خندق و رجزخوانى عمرو، اضطراب و دلهره اى بین مسلمین رخ داده بود كه به تعبیر قرآن «و زلزلوا زلزالا شدیدا» [1] و فریاد «متى نصرالله» سر مى دادند.
آنگاه كه حضرت على، علیهالسلام، عمرو را با یك ضربت از پا درآورد و پیامبر، صلىالله علیه و آله، فرمود: «ضربة على یوم الخندق افضل من عبادة الثقلین» ترس و رعب عجیبى در دل دشمن افتاد و شبانه فرار كردند.
و نیز در جنگ با یهود بنى نظیر و بنى قریظه، ترس و نگرانى به حدى بود كه به تعبیر قرآن: «وقذف فى قلوبهم الرعب یخربون بیوتهم بایدیهم و ایدى المؤمنین» [2] و در دلشان (از سپاه اسلام) ترس افكند تا به دست خود و به دست مؤمنان خانه هاشان را ویران كردند.
و یا در فتح مكه زمینه چنان فراهم مى شود و به گونه اى مرعوب مى گردند كه جرأت هر گونه مقاومت و رویارویى از لشكر جرار قریش و ابوسفیان سلب مى گردد و همه طوعا و كرها تسلیم مى شوند و شعار «لااله الاالله وحده وحده وحده انجز وعده و نصر عبده و اعز جنده و هزم الاحزاب وحده» تحقق مى یابد . باز درانقلاب اسلامى، دیدیم كه دشمن با همه قوا و توان و سلاح هاى مدرن، چگونه صحنه را خالى مى كرد، مخصوصاً در آخرین روزهاى پیروزى انقلاب اسلامى شاهد بودیم كه در پى فرمان حضرت امام، قدس سره، و ریختن همه مردم به خیابان ها با فرمان رهبر انقلاب، چگونه نیرومندترین ارتش خاورمیانه عملاً جا خالى كرد و نیروهاى انقلاب پیروز شدند.
در جنگ تحمیلى هم نمونه هایى از این پیروزی ها را در فتح خرمشهر و آبادان و فتح المبین دیدیم كه نیروى مجهز و برتر مهاجمان، با روحیه متزلزل در اثر ترس و وحشت شعار الله اكبر چگونه شكست خورد و تسلیم شد.
اینها نمونه كوچكى است از پیروزى كه در سایه ترس و رعب در دل دشمن به وجود مى آید.
پس بسیار روشن است كه یكى از عوامل عمده پیروزى ارتش امام زمان، علیهالسلام، همان رعب است كه از آوازه حضرت و تأیید و نصرت او از طرف خدا در دل دشمنان خدا و امام زمان، علیهالسلام، مى افتد و این حقیقت در لابلاى آیات و روایات مشهود است.
اینك آیاتى كه دلالت بر اینگونه پیروزی ها دارد و مى رساند كه پیامبر، صلى الله علیه و آله، در مواردى، منصور بالرعب بوده است از نظر شما مى گذرانیم:
1. «سنلقى فى قلوب الذین كفروا الرعب بما اشركوا بالله» [3]
بزودى در دل هاى كفار رعب و هراس مى افكنیم به خاطر آنكه شرك براى خدا قائل شدند.
2.«سالقى فى قلوب الذین كفروا الرعب فاضربوا فوق الاعناق» [4]
بزودى در دل هاى كافران وحشت و ترس مى افكنیم، پس ضربه ها را بر بالاى گردن ها (یعنى مغزشان) فرود آورید. این در رابطه با رعبى است كه در دل كفار قریش در جنگ بدر افتاد و سبب پیروزى مسلمانان بر آنها شد.
3. «و قذف فى قلوبهم الرعب فریقا تقتلون و تاسرون فریقاً» [5]
در دل یهودیان رعب و وحشت افتاد كه سبب فروآمدن از دژهایشان شد و شما گروهى را كشتید و گروه دیگرى را به اسارت گرفتید.
4. «فاتاهم الله من حیث لم یحتسبوا و قذف فى قلوبهم الرعب» [6]
پس قدرت خداوند از جایى كه گمان نمى بردند، آمد و رعب وحشتى در دل آنان افتاد.
در بسیارى از روایات ما همین صفت و ویژگى پیامبر، صلىالله علیه و آله، براى حضرت مهدى، علیه السلام، نقل شده است، علاوه بر روایاتى كه قبلاً اشاره شد به اینكه رعب پیشاپیش لشكر امام زمان از هر طرف مى رود یعنى از فاصله دور دشمن او مرعوب مى گردد و فرار مى كند یا تسلیم مى شود .
امام باقر، علیه السلام، مى فرماید: «همه سنن انبیا در امام زمان جمع است (كه بعداً در این زمینه بحث خواهیم كرد) ولى از سنت هاى جدش مصطفى، صلىالله علیه و آله، قیام به شمشیر و منصور بالرعب است.
«و اما شبهة من جده المصطفى محمد، صلى الله علیه و آله، فخروجه بالسیف و قتله اعداء الله و اعداء رسوله و الجبارین و الطواغیت و انه ینتصر بالسیف و الرعب و انه لا ترد له رایة ...» [7]
از سنت هاى جدش قیام امام زمان با شمشیر و قیام مسلحانه است و نابودى دشمنان خدا و رسول خدا و ستمگران و طاغوت ها است و منصور به رعب و تسلیم همه پرچم ها در برابر اوست.
امام محمد باقر،علیه السلام، نیز مى فرماید:
«القائم، علیه السلام، منا منصور بالرعب، موید بالنصر تطوى له الارض و تظهر له الكنوز و یبلغ سلطانه المشرق و المغرب» [8] قائم، علیه السلام، ما یارى شده به رعب است و تأیید شده با پیروزى است. تمام زمین به تصرف او در مى آید و گنج هاى زمین براى او ظاهر مى شود و سلطه او بر شرق و غرب مى رسد.
امام صادق، علیه السلام، مى فرمود:
«ان القائم منا منصور بالرعب موید بالنصر تطوى له الارض و تظهر له الكنوز و یبلغ سلطانه المشرق و المغرب و یظهر الله به دینه ولو كره المشركون» [9]
4. در ذیل تفسیر آیه «اتى امر الله فلاتستعجلوه» مى فرماید: [10]
«هو امرنا امر الله تعالى عزوجل ان لانستعجل به حتى و یویده بثلاثة اجناد الملائكه المؤمنین و الرعب» [11]
او همواره با سه گروه سپاه تأیید مى شود. سپاه فرشتگان ، سپاه مؤمنان مخلص و سپاه رعب و ترس.
هشام بن سالم از امام صادق ، علیه السلام، نقل مى كند:
«... فلا یبقى بین الخافقین الا خافه» [12]
در میان شرق و غرب كسى نمى ماند مگر اینكه از او مى هراسد.
ابى بصیر از امام صادق، علیه السلام، نقل مى كند كه آن حضرت درباره نشر و گسترش پرچم حضرت مهدى، علیه السلام، پس از نقل مطالبى مى فرماید:
«و یسیر الرعب قدامها شهرا وراء ها شهرا و عن یمینها شهرا و عن یسارها شهرا، ثم قال یا ابامحمد، انه یخرج موتورا غضبان اسفا لغضب الله على هذاالخلق». [13]
با توجه به معناى لغوى رعب كه همان خوف و در واقع ترس شدیدى است كه كتمان آن ممكن نیست، روشن مى شود منصور به رعب بودن آن حضرت ممكن است به این معانى باشد:
1. مردم مخالف و دشمنان، روحیه خود را ببازند و جرأت مقاومت در برابر او نكنند و از ترس لشكر مقاوم و غیرقابل نفوذ و شكست ناپذیر آن حضرت، تسلیم شوند.
2.آوازه آن حضرت و لشكرش چنان رعب آور است كه شهرهاى دور دست كه با لشكر امام به مسافت یك ماه راه رفتن، فاصله دارند، از هر طرف بدون درگیرى و رویارویى و مقاومت تسلیم مى گردند، چنانچه حدیث ابى بصیر گویاى آن است.
3. تمام دشمنان آن حضرت در خوف شدید به سر مى برند و این ترس خود مقدمه پیروزى امام و شكست دشمنان امام است.
این رعب و ترس از چند جهت ممكن است رخ دهد:
الف) از نظر اعجاز و قدرت خداوند كه هراس و رعب در دل هاى دشمنان امام و ابرقدرت ها بیفكند و قدرت اراده و تصمیم به مقاومت را از آنان سلب نماید، نتیجه اینكه زودتر تسلیم گردند. گویى چنان از خود بى خود شوند و دست و پاى خود را گم كنند كه توان حركت نیابند همانند بره در برابر شیر و ...!
ب) آوازه پیروزى سریع حضرت و شیوع فتح و نصرت او در سراسر بلاد و ویژگى یاران او و لشگریانش كه مقاوم و شكست ناپذیرند، سبب این خوف و رعب گردد.
ج) انتشار حركت و قیام امام و آمادگى باطنى مردم ممكن است، سبب پیوستن مردم به امام شود و در تمامى كشورها نیروها و مردم خواستار همكارى با امام زمان گردند و در نتیجه شورش ها و قیام هاى داخلى رخ دهد و موجب انشعاب حكومت ها و تقسیم و تجزیه آنان گردد و عملاً ایجاد ترس و وحشت و رعب در دل هاى حاكمان و طاغوت و قدرت ها شود.
د) امام زمان با احاطه اى كه بر اسرار غیب دارد ممكن است راز و رمز آنان را قبلاً كشف و خنثى كند و منابع و ذخایر اسلحه و نیروهاى انسانى آنان را نیز شناسایى كند و نقاط ضعف و آسیب پذیرى آنان را بداند و با یك اقدام سریع همه را وادار به تسلیم سازد و نیز كافى است كه این كار را با چند دولت مقتدر انجام دهد تا بقیه حساب خویش را بدانند ...!!
