در زيارت حضرت غايب(ع) وارد شده است: «السلام عليک ايّها المهذّب الخائف» ( سلام بر تو اي آراستة بيمناک). با اينکه انسان خائن، خائف است «الخائن خائف» و شخص مهذّب و بي گناه و پاک، از کسي بيم ندارد؛ امّا آن حضرت با آن حريم پاک، از اظهار (و نشان دادن خود) خائف است. او به خاطر گناهان و به خاطر اعمال (بد) ما است که بيش از هزار سال در بيابان ها خائف است. سبب غيبت امام زمان(ع) خود ما هستيم. زيرا دستمان به او نمي رسد وگرنه، اگر در ميان ما بيايد و ظاهر و حاضر شود چه کسي او را مي کُشد؟ آيا جنّيان او را مي کُشند يا ما انسان ها؟ ما پيشتر و در طول تاريخ ائمه(ع) امتحان خود را پس داده ايم!
شايد از بعضي از روايات استفاده شود که عمر حضرت حجّت(ع) در پس از ظهور زياد نباشد. لذا بعضي از منتظران حضرتش از اين جهت ناراحتند، امّا فکر نمي کنند که يک روز حکومت و زندگي با آن حضرت به سال ها مي ارزد.
دعا مي کنيم که خداوند کام ما شيعيان را با فرج امام زمان(ع) شيرين گرداند!
ضمن اینکه «خوف» به معنای حذر و دوری نمودن از چیزی که قدرت برآن دارد و بنابراین مترادف ترس نیست. (مجمع البحرین ج 3 ص 363) ولی «جبن» به معنی ترس و ضد شجاعت است. (لسان العرب ج 13 ص 84) جبن برای انسان مؤمن وجه ی مناسبی ندارد اما خوف می تواند انسان از گناه و لغزش و . . . دور نگه دارد همان طور که انسان مؤمن از خوف خداوند به سوی گناه نمی رود. صفت «خائف» در زیارت آل یاسین به خوف حضرت از خداوند و در زیارت امام زمان به شرایط روزگار اشاره دارد زیرا امام علم به شرایط دارند و به خاطر همین علم و برای انجام رسالت بزرگ شان، خود را از دشمنان دور نگه می دارند.
