montazar.net
montazar.net
montazar.net
montazar.net
montazar.net

آیه 1 و 2 سوره آل عمران: اسرار حکومت حضرت در حروف مقطعه

الم* اللَّهُ لاَ إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَىُّ الْقَيُّومُ‏*
الف لام میم * خداوند كه معبودى جز او نیست، زنده و پاینده است.*

تفسير آيه
«الم» از حروف مقطعه است. حروف مقطّعه «الم» در ابتداى شش سوره بقره، آل ‏عمران، عنكبوت، روم، لقمان و سجده آمده است. شاید مشهورترین و بهترین نظر درباره حروف مقطعه همین باشد كه بگوییم رمزى است میان خدا و پیامبرش.[1]
همچنین این حروف می تواند اعلام این موضوع باشد كه قرآن، كلام الهى نیز از همین حروف الفبا تألیف یافته، ولى با این حال معجزه است. اگر شما هم مى‏ توانید از همین حروف، كتابى همچون قرآن بیاورید. همان‏ گونه كه قدرت الهى از خاك، انسان مى ‏آفریند ولى بشر از خاك، سفال و آجر و كوزه مى ‏سازد. این تفاوت قدرت الهى با قدرت بشرى است. «قَیّوم» به كسى گفته مى‏شود كه خود به دیگرى تكیه نداشته باشد، ولى دیگران به او تكیه دارند و یا قوام‏بخش همه چیز است.
خداوند در آفریدن، تدبیر و تسلّط كامل دارد. عوامل و اسباب مادّى وسیله‏ ى پیدایش مى ‏شوند، ولى مستقل نیستند و سبب بودنشان از خودشان نیست. موجودات دیگر، علم، حیات و قدرت مستقلّى ندارند. تنها او زنده ‏اى است كه زندگى هر موجود زنده وابسته به اوست.
در دعاى جوشن‏ كبیر مى ‏خوانیم: او قبل از هر زنده‏ اى زنده و بعد از هر زنده‏ اى زنده است. هیچ زنده ‏اى شریك او نیست و به كسى نیاز ندارد. جان همه‏ى زنده ‏ها و رزق آنها به دست اوست. او زنده ‏اى است كه زنده بودن خود را از كسى ارث نبرده است.
توحید، سرلوحه ‏ى كتب آسمانى است و شرط معبود شدن، داشتن كمالات ذاتى است و تنها خداوند است كه قائم به ذات خویش و بى ‏نیاز مطلق است.

سيد هاشم بحراني در کتاب «البرهان في تفسير القرآن» آورده:
«أبُو لَبِیدٍ المَخزُومِیُّ قَالَ: قَالَ أبُو جَعفَرٍ عَلِیه السَّلام: یَا اَبَا لَبِیدٍ إنَّهُ یَملِکُ مِن وُلدِ العَبَّاسِ اثنَا عَشَرَ تُقتَلُ بَعدَ الثَّامِنِ مِنهُم أربَهَهٌ تُصیِبُ أَحَدَهُمُ الذُّبَحَهُ فَیذبَحُهُ هُم فِئَهٌ قَصِیرَهٌ أعمَارُهُم قَلیِلَهُ مُدَّتُهُم خَبِیئَهٌ سِیرَتُهُم مِنهُمُ الفُوَیسِقُ المُلَقّبُ بِالهَادِی وَ النَّاطِقِ وَ الغَاوِی یَا بَا لَبِیدٍ إنَّ فِی حُرُوفِ القُرآنِ المُقَطَّعَهِ لَعِلماً جَمّاً إنَّ اللهَ تَعَالَی اَنزَلَ «الم ذلِکَ الکِتابُ» [2] فَقَامَ مُحَّمَدٌ صَلیَ اللهُ عَلِیهِ وَ آلِهِ وَ سَلَم حَتَّی ظَهَرَ نُورُهُ وَ ثَبَتَت کَلِمَتُهُ وَ وُلِدَ یَومَ وُلِدَ وَ قَد مَضَی مِنَ الآلفِ السَّابِعِ مِائَهُ سَنَهٍ وَ ثَلاَثُ سِنینَ ثُمَّ قَالَ وَ تِبیَانُهُ فِی کِتَابِ اللهِ فِی الحُرُوفِ المُقَطَّعَهِ إذَا عَدَدتَهَا مِن غَیرِ تَکرَارٍ وَ لَیسَ مِن حُرُوفٍ مُقَطَّعهٍ حَرفٌ یَنقَضِیَ إلاَّ وَ قِیامُ قَائِمٍ مِن بَنِِی هَاشِمٍ عِندَ انقضَائِهِ ثُمَّ قَالَ الالفِ وَاحِدٌ وَ اللَّامُ ثَلَاثُونَ وَ المِیمُ أربَعُونَ وَ الصَّادُ تِسعُونَ فَذَلِکَ مِائَهٌ وَ إخذِی وَ سِتُّونَ ثُمَّ کَانَ بَدوُ خُروجِ الحُسَِنِ بنِ عَلِیَّ عَلِیه السَّلام «الم اللهُ» [3] فَلَمَّا بَلَغَت مُدَثُهُ قَامَ قَائِمُ وُلدِ العَبَّاسِ عِندَ «المص» [4] وَ یَقُومُ قَائِمناً عِندَ انقِضَائِهَا بِ «الر» [5] فَافهَم ذَلِکَ وَعِهِ وَ اکتُمهُ»:
امام صادق علیه السلام فرمود: ای ابولبید، دوازده تن از اولاد عباس به سلطنت می رسند چهار نفر آنها بعد از هشتمین آنان به قتل می رسند یکی از آنها با گلو درد جان می دهد عمر آنها کوتاه، مدت دولتشان قلیل و سیرتشان پلید می باشد. یکی از آنها فاسق کوچکی ملقب به «هادی» و ناطق و غاوی است.
ای ابولبید، در حروف مقطعه قرآن، علم سرشاری است. وقتی خداوند «الم ذلِکَ الکِتاب» را نازل فرمود: محمد صلی الله علیه و آله و سلم قیام کرد تا آنجا که نور وجود اقدسش آشکار گشت و سخنانی در دل های مردم جای گرفت. هنگام ولادت او هفت هزار و صد و سه سال از آغاز خلقت آدم ابوالبشر می گذشت.
سپس فرمود: بیان این در حروف مقطعه قرآن، وقتی بدون تکرار آن را بشماری هست. هیچ یک از این حروف نمی گذرد جز اینکه یکی از بنی هاشم در موقع گذشتن آن قیام می کند. آنگاه فرمود: «الف» یک، «ل» سی، «م» چهل و «ص» در (المص) نود است که جمعاً صد و شصت و یک می باشد. بعد از آن ابتداء قیام امام حسین علیه السلام «الم الله لا إله» بود. وقتی مدت او به سر رسید، قائم بنی عباس قیام می کند و چون آن بگذرد، قائم ما در «الر» قیام می کند. پس آن را بفهم و در خاطر بسپار و از دشمنان پوشیده دار.

در نتیجه
در قوانين الهي از ابتداي خلقت آدم كه يكي از برترين پيامبران براي جامعه ي بشري ست تا به امروز، از كلمات به عنوان ابزاري براي بيان رابطه ي عميق خداوند با پيامبرانش استفاده شده است و فقط گروه خاصي از انسان هاي برگزيده مي توانند با اتصال به منبع وحي و برقراري رابطه ي قُربي با پروردگار به رمز گشايي اين كلمات نايل شوند.
زيرا گاهي براي جلب توجه افراد جامعه به ضروري ترين نكات لازم براي هدايت شدن، بايد از كلماتي رمزدار استفاده كرد؛ مانند استفاده ي حروف قطع شده و بدون اتصال براي نام مبارك امام زمان ارواحنا له الفداء كه تا زماني كه با كسب طهارت و كسب مراحل بالاي كمالي، به معرفتِ تامّ به وجود حضرت نرسيده ايم اجازه ي استفاده از نام حضرت را به صورت حروف بهم پيوسته نداريم و اسرار اين فصل و وصل ها در آيات و اسامي، براي اشاره به اين نكته است كه گاهي عظيم ترين اشارت ها در كمترين جمله ها نهفته است و بايد با ارتقاي مقام انساني با اتصال به ثقلين به كشف اسرار آنها پرداخت .
وجود امام زمان ارواحنا له الفداء خود نشانه ي بزرگي از رمز گشاييِ اين حروف و كلمات است زيرا او عصاره ي تمام پيامبران و اولياي الهي ست و با اتصال به وحي مي تواند جامعِ تمام رمزهاي خلقت باشد كه با ظهور ايشان و با كشفِ تامی كه از تمام علوم خواهد شد، كلماتِ منفصلِ در خلقت به صورت رمز گشايي شده براي افراد جامعه بيان خواهند شد.
زيرا به بيان امام صادق عليه السلام امام زمان "جامعه" اي ست كه تمام اسرار خلقت در وجود مبارك شان به امانت نهفته است، تا زماني كه خداوند اذن ظهور بدهد و با تمام شدن ناپيدايي، تمام حقايق رو نمايي مي شوند. زيرا امام زمان ارواحنا له الفداء خود كلمه ي تامه اي ست براي معنا كردن تمام حروف و كلمات ناشناخته ي خلقت.

پی نوشت:
[1] امام صادق علیه السلام فرمودند: «الم» در اوّل سوره آل ‏عمران، رمز این جمله است: «اَنا اللّه المجید» یعنى منم خداى مجید. تفسیر نورالثقلین، ج‏1، ص 309.
[2] بقره 1-2
[3] آل عمران 1-2
[4] اعراف 1
[5] یونس 1

آیه 1 و 2 سوره آل عمران: اسرار حکومت حضرت در حروف مقطعه


در خواست عضویت جهت دریافت ایمیل
نام:
ایمیل:
montazar.net

نظر سنجی
مایلید در کدام حوزه مطالب بیستری در سایت گذاشته شود؟
معارف مهدویتغرب و مهدویت
وظایف ما در عصر غیبتهنر و فرهنگ مهدویت
montazar.net

سایت های وابسته