|
خداوند، بندگان خود را در زمان غيبت ولی اش، با انواع محنت ها و بلاها امتحان مى كند تا بد از خوب جدا شود و اين سنت خداوند، درگذشتگان و آيندگان است؟ هم چنان كه خداى تعالى فرموده: احَسِب الناس أن یترکوا ان یقولوا امنا وهم لا یفتنون .
آيا مردم چنين مى پندارند به صرف اين كه گفتند ايمان آورديم رها مى شوند و هيچ امتحان نمى گردند.
صبركردن در زمان غيبت امام زمان (ع) بر چندگونه است:
1- صبر بر طول غيبت، به اين كه از شتابزدگانى كه به سبب طولانى شدن غيبت دل هاى شان قساوت مى گيرد نباشد، كه شتابزدگان در مورد امام (ع) به ترديد مى افتند
2. صبركردن مؤمن بر آن چه از آزار واستهزاء وتكذيب ومانند آن ها از مخالفين خود مى بيند.
3. صبر بر اقسام بلاها ومحنت هايى كه بر او وارد مى شود، كه بعضى از آن ها در آيه شریفه ياد گرديده كه خداى تعالى مى فرمايد: ولنبلونکم بشی ء من الخوف والجوع و...
4. صبر بر آن چه ازگرفتارى مؤمنين به دست
5. سوره عنكبوت2.
معاندين و آزار مخالفين نسبت به ايشان مى بيند، در صورتى كه نتواند آن ها را خلاص كند واز ايشان دفاع نمايد، كه در اين حال وظيفه او صبر و دعاكردن است. (1)
|
