مصحف فاطمه علیه السلام

وقتى كه خداوند، پيامبرش را قبض روح نمود، حضرت فاطمه علیه السلام چنان از وفات پدر اندوهگين شد كه كسى جز خداوند اندازه اش را نمى داند. از اين رو خداوند، فرشته اى را بر روى زمين فرستاد تا او را دلدارى داده و با او سخن بگويد. فاطمه علیه السلام اين جريان را به اميرالمؤمنين علیه السلام گزارش داد. حضرت على علیه السلام فرمود: هرگاه آمدن فرشته را احساس كردى و صدايش را شنيدى، سخنان او را بلند بازگو كن كه من بشنوم. وى چنين كرد و حضرت هر چه مى شنيد مى نوشت؟ تا آن كه از آن سخنان مصحفى ساخته شد. در آن مصحف، چيزى از حلال و حرام نيست، بلكه در آن، علم به مشاهده هاى آينده است. [1]

ابو بصير به امام صادق علیه السلام عرض كرد: مصحف فاطمه چيست حضرت فرمود: مصحفى است سه برابر قرآنى كه در دست داريد به خدا سوگند حتى يك حرف قرآن در آن نيست. [2]

بر طبق روايات، اين مصحف شريف، دست به دست از امامى به امام ديگر منتقل گشته است، تا به دست مبارك امام زمان ارواحنا له الفداء رسيده است. امام رضاعلیه السلام مى فرمايد: امام نشانه هايى دارد: دانشمندترين مردم است. در داورى پرهيزكارى، برد بارى، شجاعت، عبادت، سخاوت، سرآمد روزگار است... و مصحف فاطمه نيز در دست او است. [3]

روايت شده كه صحيفه فاطمه به طول هفتاد ذراع و به عرض يك پوست گوسفند بوده است.و همه احكامى كه بنى آدم به آن نياز داشته باشد، حتى تاوان خراش در آن نوشته شده است. [4]



مصحف اميرالمؤمنين

قرآنى است كه توسط حضرت على علیه السلام به همان نحو كه در مدت بيست و سه سال نازل گرديده، جمع آورى شده است.
قرآن فعلى كه امروز در دست ماست، جمع آورى عثمان بن عفان است و با مصحف اميرالمؤمنين علیه السلام از لحاظ كلام الهى، كم و كاستى ندارد. حضرت على علیه السلام آن مصحف را بر صحابه عرضه كرد، اما آنان نپذيرفتند. پس از آن حضرت آن را مخفى كرد و تاكنون به حال خود باقى است و زمانى به دست حضرت مهدى ارواحنا له الفداء ظاهر خواهد شد.

امام صادق علیه السلام در مورد شيوه جديد نظم قرانى مى فرمايد: چون قائم ارواحنا له الفداء قيام كند، كتاب خداى تبارك و تعالى را آن چنان كه هست، تلاوت مى كند و قرآنى را كه امير مؤمنان علیه السلام نوشته بيرون مى آورد. [5] و درباره مصحف اميرالمؤمنين علیه السلام مى فرمايد: هنگامى كه امير مؤمنان علیه السلام از نوشتن قرآن فارغ شد، آن را بر مردم عرضه كرد و فرمود: اين كتاب خداى تبارك و تعالى است، آن را از در لوح آن چنان كه خدايش بر محمد صلی الله علیه و آله و سلم فرو فرستاد، گرد آورده ام مردم گفتند: ما مصحفى داريم كه همه آيات قرآنى را در بردارد، ديگر نيازى به قرآن شما نداريم. اميرمؤمنان علیه السلام فرمود: به خدا سوگند، ديگر پس از امروز آن را نخواهيد ديد من وظيفه داشتم هنگامى كه از نوشتن آن فارغ شدم، آن را برشما عرضه كنم تا شما آن را بخوانيد. [6]

اين مضمون از امام باقرعلیه السلام نيز روايت شده است. اين دو روايت و روايات ديگر، مشخص مى كنند كه قرآن امير مؤمنان علیه السلام در محضر حضرت بقية الله ارواحنا له الفداء است و آن بر حسب نزول تنظيم شده و شأن نزول ها را در بردارد، و حضرت مهدى ارواحنا له الفداء آن را به هنگام ظهور عرضه مى كند و معلمين قرآن در مسجد كوفه آن را آموزش مى دهند.