رسول لبخند خدا

زندون غمم با تو پُر از خنده میشم
من گرچه کمم از تو چه آکنده میشم

طول هفته رو تا جمعه ها پَر میزنم
من لحظه به لحظه به آسمون سَر میزنم

میدونم تو راهی خنده ی احمد رو لبت
میدونی که ما منتظریم خاک ِ قدمت

تو صاحب قلب و روح و دنیای منی
میدونم میای و غصه هامو میبری..

تو از سُلاله ی پاک ولی خلاصه ی خوی علی
دلم خوشه به نوکریت جلال ذات منجلی

سلاله ی پاک ولی خلاصه ی خوی علی
دلم خوشه به نوکریت جلال ذات منجلی

چقدر خوبه تو رو داریمو می نازیم که هستی
ندیدم خالی برگرده از احسان تو دستی

تمام عمر رو با شوق تو منتظر میمونیم
تو از جاده ی آبادی میای اینو میدونیم

تو وقتی که بیای جنگ و گریزی نمی مونه
کسی از درد و رنج و غصه.. قصه نمی خونه

تو لبخند خدا رو روی هر خونه میذاری
تو با اومدنت باز به دلا عشق میاری