صفات اوتاد: افرادی هستند که به اندازه یک چشم بر هم زدن از خدای خویش غفلت نمی کنند و به دنبال مال دنیا نیستند مگر آنچه که نصیب و روزی آنها شود و خطاها و لغزش هایی که از افراد دیگر صادر می شود از آنها سر نمی زند و (در خصوص غیر پیامبران) در آنها عصمت شرط نیست، آن عصمتی که از شرایط قطب است. این گروه بی واسطه با حضرت مهدی (ع) در ارتباط هستند.

ابدال: ابدال یک درجه از اوتاد پایین تر و در مرحله بعدی هستند که ممکن است گاهی از آنها غفلتی صادر شود ولی بلافاصله با تذکر و تنبه آن غفلت را از خود دور می کنند و هر گز گناه عمدی از آنها سر نمی زند و اما نجباء در رتبه بعد از ابدال قرار دارند و با دو واسطه (اوتاد و ابدال) با حضرت (ع) در ارتباط هستند.

صلحاء: افراد با تقوایی هستند که متصف به صفت عدالت هستند، اما ممکن است گاهی اوقات از آنها خطایی سر زند که بلافاصله استغفار کرده و پشیمان می شوند همان طور که خداوند متعال می فرماید:

«ان الذین اتقوا اذا مسهم طئف من الشیطن تذکروا فاذا هم مبصرون» [1]

«هرگاه گروهی از شیاطین در دل اهل تقوی وسوسه و خیالاتی وارد کنند بلافاصله آنها متذکر شده و همان دم خدا را به یاد آورده آگاه و بینا می شوند.»

صلحاء با سه واسطه با حضرت مهدی (ع) در ارتباط هستند.