مرحوم محدث نوری (ره) در کتاب نجم الثاقب می فرماید: «ازدواج از سنت های پیامبر اکرم (ص) است و سزاوارترین افراد نسبت به عمل نمودن به این سنت حسنه، وجود مقدس حضرت امام عصر (ع) است و تاکنون کسی ترک این سنت حسنه را از خصایص حضرت مهدی (ع) نشمرده است.»

مرحوم علامه نهاوندی (ره) در کتاب العبقری الحسان می فرماید: «استحباب تناکح و تناسل و منع از رهبانیت و عزوبت در خصوص حضرت مهدی (ع) باعث می شود که آن حضرت (ع) را عیال و اولادی باشد و لازمه آن، اختیار مکانی خاص است که خالی از غیر خواص باشد تا به مقتضای حکمت غیبت، نام آن حضرت (ع) و اولاد ایشان مخفی بماند. بنابراین فریب شبهات انکار وجود بلاد و اولاد آن بزرگوار را نخور و آن را افسانه نشمار!»

سید بن طاووس (ره) در جمال الاسبوع می نویسد: «روایاتی را با سندهای متصل یافتم که حضرت ولی عصر (ع) را اولاد بسیاری هست که در شهرهای کرانه دریا حاکم و والی بوده و در نیکی و بزرگواری در رأس نیکان روزگار و در قله صفات ابرار و اخیار هستند.»
شیخ طوسی (ره) در کتاب الغیبه و علامه مجلسی (ره) در بحارالانوار روایتی را از امام صادق (ع) نقل می کنند که حضرت (ع) فرمودند: در زمان غیبت کبری کسی از اقامتگاه حضرت مهدی (ع) مطلع نمی شود حتی فرزندان او به جز کسانی که متصدی امور آن حضرت هستند.

و نیز در برخی ادعیه و زیاراتی که در خصوص حضرت مهدی (ع) از امامان معصوم (ع) صادر شده است، از عیال و اولاد حضرت مهدی (ع) با عنوان «ذریه»، «اهل بیت»، «ولد»، «آل بیت» نام برده شده است. [1]