«وجعلهم ائمه یهدون بامرنا» [1]

«و آنان را رهبر و امام مردم قرار دادیم تا خلق را به فرمان ما هدایت کنند.»

مربیان و مدیران عالم خلقت سه دسته هستند:

1. پیامبران، 2. رسولان، 3. امامان.

پیامبر (نبی)، مسئول دریافت وحی از جانب خداست و هنگامی که مردم از او بخواهند این وحی را در اختیار آنان می گذارد.

رسول: مقام ابلاغ وحی و تبلیغ احکام و تربیت نفوس را دارد.

و امام: رهبری و هدایت خلق با تشکیل حکومت الهی و مقام اجرایی دستورات خداوند متعال را دارد.

معمولاً نبوت با رسالت همراه است ولی رسالت همیشه با امامت همراه نیست و تنها بعضی از انبیاء توانستند به مقام امامت برسند. مانند حضرت ابراهیم که بعد از سربلندی از امتحانات الهی به مقام امامت رسید.

«و اذا ابتلی ابراهم ربه، بکلمت فاتمهن قال انی جاعلک للناس اماما» [2]

« و به یاد آر هنگامی که خداوند ابراهیم را به اموری امتحان نمود و او همه را به جای آورد خداوند به او فرمود: تو را به عنوان امام مردم منصوب کردم.» [3]