یکی از زیباترین و پرمعناترین آیات قرآن «آیه نور» در سوره نور است. [1]

الله نور السموات والارض مثل نوره کمشکوه فیها مصباح المصباح فی زجاجه الزجاجه کانها کوکب دری یوقد من شجره مبرکه زیتونه لا شرقیه ولا غربیه یکاد زیتها یضیء ولو لم تمسسه نار نور علی نور یهدی الله لنوره من یشاء و یضرب الله الامثل للناس و الله بکل شیء علیم.

خدا نور آسمان ها و زمین است. مثال نور او به چراغ دانی می ماند که در آن چراغی نهاده باشند و آن چراغ در شیشه ای قرار گرفته که مانند ستاره ای درخشان نورافشانی می کند و از درخت زیتون با برکتی شعله ور گرد و آن درخت، شرقی یا غربی نباشد و بدون آن که روغن آن با آتشی برخورد داشته باشد روشنایی بخشد. نوری است بر فراز نور و خدا هر کسی را بخواهد به طرف نور خود هدایت می کند و خدا این امثال ها را برای مردم می زند و او بر همه چیز دانا است.

سید هاشم بحرانی در کتاب «غایه المرام» در تفسیر این آیه، حدیثی را از امیرالمؤمنین علی (ع) نقل کرده است که آن حضرت هر قسمت از این آیه شریفه را به وجود مقدس یکی از معصومین (ع) تفسیر و تأویل نموده اند و آخرین فراز این آیه «یهدی الله لنوره من یشاء» را به قائم آل محمد (ص) یعنی حضرت مهدی (ع) تفسیر فرموده است. [2]

حضرت علی (ع) فرمودند:

مراد از «مشکوه» حضرت محمد (ص) است و «مصباح» من هستم، و مقصود از «زجاجه» حسن و حسن (ع) هستند و «کوکب دری» امام سجاد (ع) «شجره مبارکه» امام باقر (ع)، «زیتونه» امام صادق (ع)، «لاشرقیه» امام موسی بن جعفر (ع)، «لاغربیه» امام رضا (ع)، «یکاد زیتها یضیی» امام جواد (ع)، «ولو لم تمسسه نار» امام هادی (ع)، «نور علی نور» امام حسن عسکری (ع) و «یهدی الله لنوره من یشاء» قائم آل محمد حضرت مهدی (عج) است.

آری حضرت مهدی (ع) آخرین نور خداست که زمین و آسمان را به نور خویش روشن نموده «و اشرقت الارض بنورکم» [3] و خداوند متعال هر کسی را که اراده کند به نور او هدایت خواهد کرد و خوشا به حال آن کسی که به نور هدایت حضرت مهدی (ع) هدایت شود که دیگر هیچ گمراهی در او راه نخواهد یافت. و در زیارت امام زمان (ع) نیز می خوانیم:

السلام علیک یا نورالله الذی یهتدی به المهتدون.

سلام بر تو ای نور خدا که به وسیل آن نور راه جویان هدایت می شوند. [4]