موارد فوق تنها بخش کوچکی از هزاران حکایت است که در آن به وضوح می توان هدایت، نظارت و مدیریت حضرت مهدی (ع) را بر بسیاری از وقایع به دست آورد. و بسیار بجاست که محققان ارجمند و متخصصان فن دائره المعارفی در این خصوص تدوین نمایند.

دقت و تفکر

الهامات قلبی برای افراد نادری که اهل علم و عمل و جزء خواص هستند واقع می شود نه برای هر کسی و معمولاً آنها هم برای کسی نقل نمی کنند مگر برای خواص و لذا کسی که مورد تأیید علما نیست اگر چنین ادعایی کرد نباید از او پذیرفت.

حجه الاسلام والمسلمین گنجی نقل می کردند: با حضرت آیت الله بهاء الدینی (ره) در خصوص انواع مکاشفات و الهامات صحبت می کردیم. بنده تفاوت هایی بین مکاشفه صحیح و رحمانی با مکاشفه باطل و شیطانی بیان کردم و ایشان تأیید کرده و فرمودند: «مطلب همین است و صحیح می باشد. آن چه عرض کردم این بود: بین مکاشفات صحیح و باطل چند فرق است:

1. در مکاشفات الهی، انسان به اطمینان، آرامش، یقین و باور می رسد. اما در مکاشفات شیطانی، اضطراب، نگرانی، شک و تردید حاصل می شود.

2. در مکاشفات الهی امر به گناه، خطا و خلاف شرع نمی شود. اما در نوع شیطانی ممکن است به خطا و معصیت و خلاف شرع امر شود.

3. بین مکاشفات الهی با آیات و روایات سازگاری وجود دارد، اما در نوع شیطانی احتمال خلاف می رود.

4. مکاشفات الهی با عقل سلیم هماهنگ است، اما در شیطانی ناسازگاری احتمالی با عقل وجود دارد.

5. صاحب مکاشفه و الهام نیز موضوعیت دارد و اگر اهل تقوا و عمل صالح باشد، مکاشفه او صحیح است در غیر این صورت اصلا نباید به آن اعتنا کرد.

رؤیاها و الهامات نیز جزیی از مکاشفات و نظیر آن است. مکاشفه از نوع شهود است و الهام یا رؤیا درونی و قلبی است.

به هر صورت همان گونه که اهل ایمان و تقوی با الهامات ربانی هدایت می شوند اهل معصیت نیز با الهامات شیطانی گمراه تر می شوند که خداوند متعال فرموده است:

و ان الشیاطین لیوحون الی اولیائهم [1]

شیاطین به دوستان خود مطالبی را به صورت مخفیانه الهام می کنند.