ولایت فقیه به معنای سرپرستی جامعه مسلمین توسط یک فقیه جامع الشرایط در طول ولایت امامان معصوم (ع) و با همان اختیارات است. ولایت فقیه از ابتکارات امام خمینی (ره) نبود. بلکه ایشان آن را احیاء نموده و به این مقام الهی رسمیت بخشید. بحث ولایت فقیه از همان آغاز غیبت کبری توسط شیخ مفید (متوفی 413 هـق) مطرح شد و از قرن ها قبل علما و فقهای شیعه در کتاب های خود به این موضوع پرداخته و در خصوص انتصاب یک فقیه و حدود و اختیارات، ولایت و سرپرستی آن به صورت کامل بحث نموده اند.[1]
[1] شیخ مفید در المقنعه، ص 811؛ شیخ طوسی در نهایه، ص 301؛ محقق کرکی در رسائل، ج 2، ص 142؛ محقق اردبیلی در مجمع الفائده و البرهان، ج 9، ص 131؛ صاحب جواهر در جواهر الکلام، ج 40، ص 18؛ و امام خمینی در کتاب البیع، ج 2، ص 418 در مورد ولایت فقیه، انتصاب و اختیارات آن بحث کرده اند
