امام حسن عسکری (ع) در روایت زیبایی فرمودند:

«لولات یبقی بعد غیبه قائمکم من العلماء الداعین الیه و الدالین علیه و الذابین عن دینه بحجج الله و المنقذین لضعفاء عبداد الله من شباک ابلیس و مردته و من فخاخ النواصب لما بقی احد الا ارتد عن دین الله و لکنهم الذین یمسکون ازمه قلوب ضعفاء الشیعه کما یمسک صاحب السفینه سکانها اولئک هم الافضلون عندالله عزوجل». [1]

اگر بعد از غیبت حضرت مهدی (ع) علمایی که مردم را به سوی آن حضرت (ع) دعوت می کنند و با دلیل و برهان از دین خدا دفاع می کنند و بندگان ضعیف خداوند را از دام های شیاطین و اتباع آن ها و دشمنان اهل بیت نجات می دهند، وجود نداشتند حتی یک نفر هم در دین خدا باقی نمی ماند و همگی از راه حق منحرف می شدند. ولی این علمای اسلام هستند که دل های شیعیان را از انحراف حفظ می کنند، همان طور که ناخدا کشتی را از غرق شدن حفظ می کند. آری! این علمانزد خدا، با فضیلت ترین افراد می باشد. [2]

با توجه به نقش علمای بزرگ شیعه در زمان غیبت، بدون تردید حضرت مهدی (ع) نیز نسبت به آنها عنایت ویژه و خاصی دارند که به عنوان نمونه به چند مورد آن اشاره می شود.