پس از پیروزی اسلام ناب در انقلاب مردمی ایران که با توجهات خاص حضرت بقیه الله الاعظم روحی له الفداء همراه بود، دشمنان نشان دار اسلام (آمریکا و صهیونیسم) این عظمت اسلامی را برنتافتند و با اتحاد بی سابقه و شوم با کشورهای اروپایی، آسیایی و منطقه خلیج فارس در صدد بر آمدند به هر نحو ممکن انقلاب اسلامی را محو و نابود سازند.

یکی از توطئه های آنان در این زمینه، تحمیل جنگ ویران گر 8 ساله بود، اما این بار هم فضل و عنایت الهی از دستان مبارک امام عصر (ع) بیرون آمد و این جنگ نابرابر را به نفع ملت مظلوم ایران ختم کرد. اما تحمل پیروزی های پی در پی مکتب اهل بیت (ع) برای دشمنان، بسیار دشوار بود و لذا در تدارک جنگی خانمان سوز، ویرانگر و وحشتناک تر از جنگ تحمیلی برآمدند. جنگی که به فرمایش مقام معظم رهبری از «تهاجم فرهنگی» آغاز شد و با «شبیخون فرهنگی»، سپس «قتل عام فرهنگی» و «استحاله فرهنگی» ادامه پیدا کرد و هم اینک تبدیل به «ناتوی فرهنگی» شده است. جنگ فرهنگی تجربه شیرین و موفق استکبار و استعمار است که توانستند به وسیله آن، اسلام را در اندلس قبلی و اسپانیای فعلی از پای درآورده و امروزه بسیاری از کشورهای مسلمان منطقه را مقهور خویش سازند. خطر جنگ فرهنگی صدها و هزاران برابر بیشتر از بمباران اتمی است. در جنگ هشت ساله، جوانان غیور و مؤمن با آموزه های اهل بیت (ع) توانستند دشمن را پشت مرزها نگهدارند و خواب و خیال تصرف حتی یک وجب از خاک میهن اسلامی را باطل سازند، اما امروزه با جنگ فرهنگی، دشمن به راحتی توانسته است درون خانه ها وارد شده و با ابزار و آلات فرهنگی و مبتذل، متعدد، متنوع و ویران گر همه جا را به تصرف خود در آورد. اگر آن روز جوانان معتقد به قدرت لایزال الهی و توسل به اهل بیت عصمت و طهارت (ع) با نثار جان خویش از اسلام و قرآن دفاع کردند، امروزه دشمن توانست با جنگ فرهنگی بسیاری از جوانان این مرز و بوم را آلوده به انواع مواد مخدر و مسکر نموده و جمعی از آنان را نابود سازد. آری! اگر آن روز جوانان ما با اعتقاد جنگیدند و بر این اعتقاد پاک و اصیل، جان خویش را تقدیم کردند، امروزه دشمنان در صددند با پراکنده کردن ویروس شبهات به جنگ اعتقادی جوانان ما آمده و آنان را از درون تهی و بی اعتقاد سازند.