روزی فتحعلی شاه که به اصفهان آمده بود در محل اقامت خود اطراف شهر را می نگریست. در این هنگام فیلی را دید که باری بر پشت دارد و به طرف اصفهان می آید. سلطان، به ملازمان خود گفت: فیلی برای ما می آورند، اما با تعجب دید فیل از جلوی کاخ گذشت و به سمت شهر رفت.

سئوال کردند: این فیل مال کیست و بارش چیست؟ گفتند: بازرگانان هند وجوهات و سهم امام (ع) خویش را خدمت حجه الاسلام شفتی (ره) از علمای بزرگ اصفهان می برند. ملا علی اکبر خوانساری از علمای آن عصر می گوید: من روزی وارد کتابخانه حجه الاسلام سید محمد باقر شفتی (ره) شدم و دیدم او نشسته و آنقدر طلا و نقره در پیش روی او ریخته اند که نزدیک بود از پشت آن پول ها پیدا نباشد! قلیانی برای من آوردند و من شروع به کشیدن قلیان کردم. در این حال مشاهده کردم که فقرا و ساداتی که قبلاً برای گرفتن وجوهات خبر داده شده بودند حضور پیدا کردند و حجه الاسلام شفتی با دست خود به هر کس که می آمد یک مشت طلا و نقره می داد به طوری که در همان مجلس قبل از تمام شدن قلیان من، مجموع آن مال و ثروت تمام شد. من از روی تعجب گفتم: شما در تقسیم اموال امام زمان (ع) جرأت زیادی دارید! آن جناب فرمود: آری! پسر در اموال پدر، بیش از این تصرف می کند. [1]