واژه زکات در قرآن به معنای تمامی موارد انفاق است و شامل تمامی بخشش های انسانی می شود و در سنت پیامبر اکرم (ص) این انفاق در بعضی موارد تخصیص زده شده و آن را زکات به معنای اصطلاحی نامیده اند. [1]

زکات از جمله ضروریات دین است و از عبادات مهم محسوب می شود به طوری که در هر آیه از قرآن که خداوند متعال انسان را به نماز دعوت کرده آن را با زکات مقرون ساخته است. و روایات اهل بیت (ع) مانع زکات را جزء مؤمنین و مسلمانان نمی دانند.

این نوع انفاق از آن جا که موجب تطهیر و تزکیه نفس از پول پرستی، خودخواهی، بخل، پستی، قساوت، طمع و حرص و آز و حسد است آن از «زکات» و از آن جا که پرداخت آن دلیل بر صدق و راستی و وفاداری به ایمان است آن را «صدقه» می نامند.