در عصر غیبت صغری علاوه بر «نواب اربعه» وکلای متعددی در نقاط مختلف از جانب حضرت بقیه الله الاعظم (ع) به صورت مستقیم یا غیر مستقیم (توسط نائبان خاص) منصوب شدند. آنها مأمور بودند وظایف وکالت و اخذ وجوهات شرعیه را همانند وکلای پیشین ائمه (ع) انجام دهند و نهایتاً برای کسب تکلیف به نزد وکلای خاص یا در برخی مواقع نزد «نواب اربعه» مراجعه نمایند. [1] وجود این وکلا در زمان غیبت صغری برای پیشبرد اهداف «سازمان وکالت» ضروری بود و لذا امام عصر (ع) اقدام به تعیین و نصب آنها نموده است. به عنوان مثال «محمد بن ابراهیم بن مهزیار اهوازی» توسط حضرت حجت (ع) به عنوان وکالت در ناحیه «اهواز» به جای پدرش منصوب شد و حضرت (ع) به ایشان فرمودند: «قد اقمناک مقام ابیک». [2] برخی از افراد به عنوان سر وکیل و محل مراجعه وکلای یک منطقه بودند. مانند: هارون بن عمران همدانی و پسرش که مسئول وکلای منطقه همدان بودند. برخی از این وکلا توفیق شرفیابی به خدمت حضرت مهدی (ع) را یافتند و معجزاتی از آن حضرت دیده و نقل کرده اند. [3]

[1] اسامی این وکلا که تعداد زیادی بودند به طور کامل در منابع ما وجود ندارد ولی با جستجو در منابع رجالی حدیثی و فقهی می توان نام برخی از آنها را به دست آورد. شیخ طوسی در الغیبه، تهذیب و رجال خویش، نجاشی در رجال، طبرسی در اعلام الوری، کلینی در کافی و نیز شیخ صدوق در تنقیح المقال نام برخی از وکلای حضرت مهدی (ع) در زمان غیبت صغری را ذکر کرده اند. رجوع کنید به تاریخ عصر غیبت، ص 315-321