montazar.net
montazar.net
montazar.net
montazar.net
montazar.net

در پايان اين گفتار مناسب است که بخشي از بيانِ زيباي پيشواي هشتم، حضرت رضاعليه السلام را که درباره مقام امام و ويژگي‏هاي اوست بياوريم:

آنها [که در امر امامت اختلاف کردند و گمان کردند که امامت امري انتخابي است] ناداني کردند... مگر مردم، مقام و منزلت امامت را در ميان امت مي‏دانند تا روا باشد که به اختيار و انتخاب ايشان واگذار شود؟!

همانا امامت، قدرش والاتر و شأنش بزرگ‏تر و منزلتش عالي‏تر و مکانش رفيع‏تر و عمقش ژرف‏تر از آنست که مردم با عقل خود به آن برسند يا با آراي خود آن را دريابند...

همانا امامت، مقامي است که خداي عزوجل، بعد از رتبه نبوّت و خُلّت (مقام خليل اللّهي) در مرتبه سوم به ابراهيم7 اختصاص دارد... امامت، خلافت خدا و خلافت رسول خدا9 و مقام اميرالمؤمنين7 و ميراث حسن و حسين8 است. به راستي که امامت، زمام دين و مايه نظام مسلمين و صلاح دنيا و عزّت مؤمنان است... کامل شدن نماز، روزه، حج و جهاد و... نيز حفظ مرزها به سبب امام [و پذيرفتن ولايت] است.

امام، حلال خدا را حلال و حرام او را حرام مي‏کند [و مطابق حکم واقعي پروردگار، حکم مي‏کند] و حدود الهي را به پا مي‏دارد و از دين خدا حمايت کرده و با حکمت و موعظه نيکو و دليل رسا به راه پروردگار دعوت مي‏کند.

امام مانند خورشيد طلوع کننده است که نورش عالم را فرا مي‏گيرد و خودش در افق است به گونه‏اي که دست‏ها و ديدگان به او نرسد. امام، ماه تابان، چراغ فروزان، نور درخشان و ستاره راهنما در شدت تاريکي‏ها و در راههاي شهرها و کويرها و در گرداب درياها [و نجات دهنده از انواع فتنه‏ها و ناداني‏ها] است...

امام انيس همراه و پدر مهربان و برادر تني و مادر نيکوکار به فرزند کوچک و پناهگاه بندگان در مصيبت‏هاي بزرگ است. امام کسي است که از گناهان پاک و از عيب‏ها بر کنار است. او به دانش مخصوص و به خويشتن‏داري و حلم نشانه دار است... امام، يگانه روزگار خويش است و کسي (به ساحت او) نزديک نمي‏شود و هيچ دانشمندي با او برابر نمي‏گردد. نه کسي جاي او را مي‏گيرد و نه براي او مثل و مانندي يافت مي‏شود...

پس کيست که بتواند امام را بشناسد و يا انتخاب امام براي او ممکن باشد؟! هيهات هيهات! در اينجا خردها گم گشته و عقل‏ها سرگردان و حيران گرديده است. [در اينجا] ديده‏ها بي‏نور، بزرگان کوچک؛ حکيمان متحيّر... و سخن دانان درمانده‏اند از اينکه بتوانند يکي از شوؤن يا فضيلت‏هاي امام را توصيف کنند و آنان همگي به عجز و ناتواني اعتراف مي‏کنند!!... [1] .

[1] کافي، ج 1، باب 15، ح 1، ص 255.

بياني جامع و زيبا


در خواست عضویت جهت دریافت ایمیل
نام:
ایمیل:
montazar.net

نظر سنجی
مایلید در کدام حوزه مطالب بیستری در سایت گذاشته شود؟
معارف مهدویتغرب و مهدویت
وظایف ما در عصر غیبتهنر و فرهنگ مهدویت
montazar.net

سایت های وابسته