قدرت روح نيز از دو مبدء، ريشه مي‏گيرد: يکي رياضت‏هاي نفساني و تربيت‏هاي رواني؛ دوم افاضات غيبي و مواهب آسماني.

توانمندي روح از راه رياضت و سير و سلوک، «قدرت اکتسابي» به شمار مي‏آيد، ولي نيروي معنوي و توان روحي از طريق موهبت خداوندي، بدون دخالت تمرين‏هاي رواني و بي واسطه شدن چله نشيني‏ها و رياضت‏هاي نفساني، «قدرت وهبي الهي» محسوب مي‏شود.

براي آنکه اساس اين حقيقت که مطلب مهم و پرثمري است و بسياري از مشکلات فکري و معنوي و مذهبي را در مسائل عرفاني و موضوع نبوت و امامت، حل مي‏کند روشن‏تر شود و به راز روح و قدرت آن، آگاهي بيشتري حاصل گردد، شرح کوتاهي را خاطرنشان مي‏سازيم.