مردي به نام معلي در حالي که سخت متاثر و منقلب بود و اشک ميريخت، وارد خانه امام صادق عليه السلام شد.
حضرت پرسيدند: چرا گريه ميکني؟
عرض کرد: پشت در خانه گروهي جمع شدهاند که ميپندارند شما اهل بيت برتري و فضيلتي بر ديگران نداريد و معتقدند آنان با شما يکسان و برابر هستند.
وقتي سخن معلي تمام شد حضرت قدري درنگ نمودند و ساکت ماندند. سپس دستور دادند: ظرف خرمايي بياوريد.
هنگامي که خرما را نزد امام نهادند، حضرت يک دانه خرما برداشتند، آن را دو نيم نمودند و هستهاش را جدا کردند، آنگاه خرما را ميل کرده و دانهاش را در زمين کاشتند.
دقايقي بيش نگذشت که نخلي روئيد و به زودي شکوفه داد و خرماي تازه به بار آورد. حضرت صادق عليه السلام دست بردند و يکي از آن خرماها را چيدند. سپس آن را شکافتند و از درونش برگي بيرون آوردند.
برگ را به معلي دادند و فرمودند: آن را بخوان.
معلي با دقت به آن برگ معجزنما نگريست و ديد بر روي آن نوشته شده:
«بسم الله الرحمن الرحيم. لا اله الا الله. محمد رسول الله. علي المرتضي. الحسن و الحسين و علي بن الحسين»
«واحدا واحدا الي الحسن بن علي و ابنه»
به نام خداوند بخشنده مهربان، معبودي غير از الله نيست، محمد صلي الله عليه و آله فرستاده خداوند است. علي مرتضي، حسن، حسين، و علي فرزند حسين، نام يک يک امامان تا حسن بن علي و فرزندش حضرت مهدي عليهم السلام، بر آن برگ نقش بسته بود.
اين ماجرا در جلد چهل و هفتم کتاب بحارالانوار صفحهي صد و دو، گزارش شده است.
از حضرت سيد الشهداء عليه السلام حکايت شده که به «اصبغ» فرمودند:
باد به فرمان سليمان بن داوود بود که (در قرآن آمده) سير بامدادش يک ماه و سير شبانگاهش يک ماه بود و قطعا به من بيش از آنچه به سليمان بخشيده شده عطا گرديده است.
اکنون چند حکايت و حديث بشنويد از منابع عامه و دانشمندان غير شيعه:
ماجرايي بهتانگيز
در خواست عضویت جهت دریافت ایمیل
|
 |
|
|
|
Could not add IP : Data too long for column 'user_agent' at row 1
