مردم دانا و بيدار دل اگر گاهي دچار فساد اخلاق و صفات ناپسند گردند و روحشان به کثافت گناه آلوده شود، بيش از ناراحتي و رنج آن دختر زشت صورت، از باطن کريه و دل عصيان زده‏ي خود متاثر مي‏گردند و اندوهناک مي‏شوند. از اين رو در پي علاج برمي‏آيند. اشک ندامت مي‏بارند، توبه مي‏کنند و به پيشگاه خداوند و درگاه مقربانش عذر جهالت و تقصير خواسته، پوزش مي‏طلبند، به امام زمان عليه السلام متوسل مي‏شوند و پذيرش توبه و شفاي امراض روحي را مسئلت مي‏جويند.

چنانکه همگان مي‏کوشند تا چهره‏اي زيبا، ظاهري آراسته، اندامي موزون و قيافه‏اي جذاب و دلربا داشته باشند، نيز بايد سعي کنند باطني پاک، قلبي تابناک، دلي بينا، فکري سالم و روحي با صفا پيدا کنند تا در دو جهان، رستگار و خوشبخت گردند.

زيبائي ظاهر و صورت، وابسته به پاکيزگي و شکل بدن و صفات جسماني است. اما زيبائي روح و آراستگي دل مربوط به خصال نفساني و خلق و خوي دروني است. کسي که بخيل و حسود و دروغگو و بي نماز و مردم آزار باشد، گرفتار شهوات ناروا و خشم نابجا گردد، چشمش را از نگاه به نامحرمان و لذات شيطاني پر کند، ربا و رشوه بگيرد و سرمايه‏ي شرافت و ديانتش را با کالاي دنيا معامله نمايد، سيرتي پليد و باطني زشت و قلبي تيره دارد، گرچه به ظاهر خوش اندام و زيبا رخ باشند.

در کتاب «غرر الحکم» از حضرت علي عليه السلام روايت شده که فرمودند:

«الجمال الظاهر حسن الصورة، الجمال الباطن حسن السريرة».

زيبائي ظاهر خوش صورتي است. زيبائي درون خوش سيرتي است.

يعني: مايه‏ي زيبارويي، چشمان جذاب و بيني قلمي و لبهاي غنچه‏اي و رخسار گلگون و ابروان کشيده و خوش ترکيبي اندام است، ولي مايه‏ي زيبائي روح، صفات پسنديده و عقايد صحيح و اشتغال به عبادت و بندگي خداوند است.

بنابراين رمز رستگاري ابدي و خوشبختي حقيقي، نجات از پليدي باطن و کوردلي است و سزاوار است آدمي براي موفقيت در اين مرحله که بس دشوار و خطرناک است، دست نياز به درگاه ذات بي نياز برآورد، حجت خدا را در پيشگاه الهي واسطه قرار دهد و به امام عصر عليه السلام توسل جويد تا تقصيرش را ببخشايد، توبه‏اش را بپذيرد، به انجام نيکي‏ها و راستي‏ها توفيقش دهد، از ناپاکي‏ها و تيره دلي‏ها رهايش سازد و خلاصه بيماري‏هاي اخلاقي او را درمان نموده، به قله‏ي انسانيت و سعادت رهنمونش گردد. چنانکه حسن عراقي را مدد نمود و به وارستگي‏ها ارشاد فرمود.

البته ما بايد بجوئيم و بخواهيم و توسل نمائيم، تا او نگاهي کند و شفا بخشد و فيض رساند. ما بايد دعا کنيم و زاري نمائيم و تشنه‏ي معارف گرديم، تا او نظري کند و جلوه‏اي نمايد و از معارف رباني سيرابمان سازد.

در اين زمينه مطلبي از فقيه نامي و مرجع عاليقدر شيعي حضرت آية الله وحيد خراساني يادآور مي‏شويم.