مسأله مهدويّت و عقيده به ظهور حضرت مهدي (ارواحنا له الفداء)، يکي از مسائل بسيار مهمّ و مشهور اسلامي است که ريشه هاي ثابت آن در کتاب و سنّت ـ آيات و روايات ـ قرار داشته، و در منابع و مدارک اهل سنّت نيز درباره آن از پيامبر (صلي الله عليه وآله وسلم) وائمّه معصومين (عليهم السلام)، و صحابه و تابعين روايت شده است، وحتّي در معروفترين و معتبرترين و اصولي ترين منابع حديثي اهل سنّت مانند «مسند احمد حنبل» [1] و «صحاح ستّه» [2] روايات مربوط به آن حضرت به فراواني آمده است.
با اين حال، برخي از متعصّبان، مغرضان و کج انديشان، و يا افراد عنود و لجوج، ويا بالاتر از آن، تحصيل کرده هاي از خود راضي ـ از اهل سنّت ـ که علم و دانش خود را بالاتر از حقّ و حقيقت مي پندارند، و همه چيز را با معلومات ناقص خود مي سنجند، و به هرچه با معلومات ناقص شان سازگار نباشد با ديده ترديد و انکار مي نگرند، و زبان به ايراد و اعتراض مي گشايند، موضوع بدين روشني را مخدوش نموده، و پس از گذشت چهارده قرن از اين واقعيّت ـ در عصر تمدّن و فرهنگ ـ تمام مطالب کتابهاي خودشان را ناديده گرفته، و عقيده به ظهور حضرت مهدي (ارواحنا له الفداء) را افسانه اي پنداشته اند که فقط شيعه معتقد به آن است!! [3] .
غافل از اين که مسأله مهدويّت و عقيده به ظهور حضرت مهدي (ارواحنا له الفداء) در اسلام، مسأله اي اصيل و ريشه دار است، و اختصاص به «تشيّع» ندارد، و قبل از اين که يک عقيده «شيعي» باشد، يک عقيده اسلامي ثابت و خالص است که مدّت چهارده قرن از عمر آن مي گذرد، و در طول اين مدّت پيوسته مورد اتّفاق و اجماع عموم مسلمانان بوده، و علما، دانشمندان، نويسندگان، محققان ومحدّثان ـ از شيعه و سنّي ـ در اين باره کتابها، رساله ها و مقاله ها نوشته اند، تا آنجا که هم اکنون بيش از پنجاه جلد کتاب معتبر مستقل درباره وجود مقدّس حضرت مهدي (ارواحنا له الفداء) از علماي اهل سنّت [4] و متجاوز از يکهزار جلد کتاب مستقل در مسأله مهدويّت در دست است [5] که اين خود دليل قاطعي بر اصالت مسأله مهدويّت و ريشه دار بودن اين عقيده است.
البته ما در اينجا در مقام پاسخگويي به افتراهاي نارواي اين گونه افراد عنود و ماجراجو نيستيم. و پيش از اين، دانشوران، پژوهشگران و انديشمندان آزاد انديش و منصف جهان در اين باره حقّ مطلب را ادا کرده، و پاسخ ياوه گوئيهاي آنان را داده اند، ولي آنچه گفتن و نوشتن آن بر يک انسان مسلمان با ايمان لازم است و به صراحت بايد اعلام نمايد اين است که، مهدي موعود (ارواحنا له الفداء) يک انسان عادي و يا قهرمان خيالي نيست، بلکه او حجّت خدا، و جانشين پيامبر (صلي الله عليه وآله وسلم)، و مردي الهي و آسماني، و مظهر قدرت خداوند است که پذيرش و انکار او از سوي شخصي يا گروهي، ذرّه اي از شکوه و عظمت او نمي کاهد، زيرا او چون مهر تابان و خورشيد فروزاني است که سرانجام به هر خانه اي خواهد تابيد، و از هر روزنه اي خواهد درخشيد، و هرگز تيرگي انديشه جاهلان و تنگ نظري خفّاشان، از نور افشاني آن آفتاب عالمتاب مانع نخواهد شد.
شب پره گر وصل آفتاب نخواهد
رونق بازار آفتاب نکاهد
آري! ظهور مبارک حضرت مهدي (ارواحنا له الفداء) از وعده هاي حتمي پروردگار است، و خداوند در وعده هايش تخلّف نميورزد، و بي شک قيام شکوهمند آن مصلح پيروز تحقّق خواهد يافت، و دنيا را آن چنان که پر از ظلم و جور شده، از عدل و داد پر خواهد نمود و انکار منکران، لحظه اي آن را به تأخير نخواهد انداخت.
همچنين اعتراض معترضان، که بدون توجّه به دلايل روشن و براهين آشکار، بي مهابا به پيش مي تازند، و از شنيدن حقّ و پذيرفتن آن امتناع ميورزند، در تحقّق ظهور آن مصلح الهي هيچ گونه اثري نخواهد داشت، و ظهورش بدون ترديد به وقوع خواهد پيوست، و کسي را ياراي مقاومت در برابر آن نخواهد بود.
(وَيَسْتَنْبِؤُنَکَ أحَقٌّ هُوَ قُلْ اِي وَرَبّي إنَّه لَحَقٌّ وَما أنْتُمْ بِمُعْجِزين). [6] .
«از تو مي پرسند آيا به راستي آن حقّ است؟ بگو: آري! به پروردگارم سوگند، که آن حقّ است و شما هرگز راه فراري نداريد». [7] .
(فَوَرَبِّ السَماءِ وَالأَرض أنّه لَحَقٌّ مثلَ ما أنّکُمْ تَنْطِقونَ). [8] .
«به پروردگار آسمان و زمين سوگند، که اين وعده، همانند اين که شما با يکديگر سخن مي گوييد حقّ و حقيقت است».