(متوفاي سال 326 هجري) که در بغداد مي زيسته و معاصر نوّاب حضرت ولي عصر ارواحنا له الفداء بوده و به گفته خطيب بغدادي در «تاريخ بغداد»، استادِ ابوالحسن دار قطني معروف بوده است، در کتاب «مواليد ووفيات الائمّة» [1] آنجا که از فرزندان ابو محمّد امام حسن عسکري (عليه السلام) نام مي برد، چنين مي نويسد:
«فرزندان او محمّد، موسي، فاطمه و عايشه است... [2] هنگام ولادت محمّد بن ـ حضرت حجّت (عليه السلام) ـ امام حسن عسکري (عليه السلام) سخنان بسياري فرمود از آن جمله: ستمگران گمان کردند که مرا به قتل مي رسانند تا اين دودمان را ريشه کن سازند؛ ولي آنها قدرت خداوند را ديدند. و او را ـ حضرت مهدي (ارواحنا له الفداء) ـ مؤمّل خواند (يعني کسي که مورد اميد آينده و آرزوي مردم است). و در باب مادران ائمّه (عليهم السلام) مي نويسد:
«مادر امام قائم (ارواحنا له الفداء) نامش حکيمه است، و گويند: نرجس، و هم گويند: سوسن».
سپس مي گويد: «محمّد بن همام گفت که حکيمه، عمّه حضرت امام حسن عسکري (عليه السلام) است و اوست که حديث ولادت حضرت صاحب الزمان (ارواحنا له الفداء)را نقل کرده و گفته است که نام مادرش نرجس مي باشد». [3] .
[1] کتاب مواليد الائمه ابن ابي الثلج، به ضميمه کتاب غيبت شيخ مفيد ونوادر راوندي در سال 1370 هجري در نجف اشرف چاپ شده است.
[2] نام فرزندان امام حسن عسکري (عليه السلام) را به نام هاي محمّد، موسي، فاطمه و عايشه، فقط در اينجا مي بينيم. ساير علماي سنّي اين اسامي را از وي گرفته اند، ولي همان گونه که مي دانيم، مشهور اين است که حضرت مهدي يعني محمّد بن الحسن الحجّة تنها فرزند امام حسن عسکري (عليه السلام) است.
[3] مواليد الائمّه، ص 9 ـ 10.
