بهار كه نزديك مي‌شود، خسته از سرماي سنگين زمستان، در انتظار يك نسيم بهار، به دنبال يك جوانه‌ي كوچك بر شاخه‌ي درخت كه پيك نوبهار باشد همه‌ي شاخه‌ها را جست‌وجو مي‌كنيم، غبار يك زمستان طولاني را از چهره‌ي خانه مي‌زداييم، شيشه‌ها را از كدورت خاك پاك مي‌سازيم، باغچه را از بذر گل‌هاي ناب پر مي‌كنيم، گوشه گوشه‌ي خانه را به زلال انتظاري شيرين مي‌شوييم و در دل، شميم عطر دلكش بهار را دوره مي‌كنيم و سلامي تازه را بارها درترنم ذهنمان مرور، تا گاه آمدن بهار، مهيا باشيم.بهار مي‌آيد، بهار سبز حقيقت، بهار پاك‌ترين دل‌هاي آسماني، بهاري‌ترين بهار تاريخ، به خداي آسمان و زمين قسم كه حقيقت دارد [1] بهار مي‌آيد و خدا زمين مرده را باز زنده مي‌كند [2] شايد فردا و شايد فردايي ديگر، آنچه حق است وعده‌ي خداست كه بهار مي‌آيد [3] آري، نفس باد صبا مشك فشان خواهد شد عالم پير دگرباره جوان خواهد شد [4] و شايد امروز هم براي خانه تكاني دير باشد، بايد خانه‌ي دلمان را از غبار غفلت پاك كنيم، بر پنجره‌هاي چشم‌هامان حرير عفاف بيفكنيم، خانه‌ي دل را به نور ايمان و معرفت آذين ببنديم؛ كه خدا خواسته از يقين لبريز شويم، [5] از عشق بهار سرشار باشيم. [6] بايد بر كدورت‌هاي گناه، زلال توبه بپاشيم، شاخه‌هاي شكسته نمازهامان را به نمازي آسماني و نو پيوند دهيم. خيالمان را از صندوقچه‌ي تجملات خاكي دنيا بيرون كشيم، علف‌هاي هرز دروغ و غيبت و بخل و حسد را از باغچه‌ي دل به در آريم و جاي آن، معرفت و ايثار و صدق و وفا بكاريم، سر در خانه‌ي‌مان را به نام مبارك مهدي ارواحنا له الفداء متبرك كنيم و سوگند بخوريم كه تا آمدن بهار به ولايت بهار مومن بمانيم. دوستدار و [7] تسليم امر او باشيم و دشمن هر كه با بهار دشمن است. شايد امروز هم دير باشد كه تنها همين‌ها كافي نيست. بايد خانه‌تكاني دل را تا همه جاي زمين بگسترانيم، بايد بذر خوبي‌ها را به همه‌ي خانه‌ها هديه كنيم، بايد خواب زده‌ها را بيدار كنيم و چشم‌هاي بسته را بگشاييم، مژده‌ي آمدن بهار را لحظه لحظه در گوش جهان فرياد كنيم و همه را به بيداري فراخوانيم. بايد زمزمه‌ي زلال بودن، پاك بودن و خوب بودن را به جاي هر نواي ديگري گوش در گوش بخوانيم تا ياران بهار بسيار شوند [8] و منتظران بهار فزوني گيرند. بايد حرمت بهار را پاس داريم. دروازه‌ي بوستان بهاري امت محمد صلي الله عليه و آله و سلم را نگهبان باشيم و حريم بهار را به جان، محترم داريم.باز هم اين‌ها كافي نيست. براي آمدن بهار، براي ديدن سبزترين روز هستي، براي حس كردن زلال‌ترين وجود عالم خلقت، بايد رشته‌ي انتظار را از صميم قلب تا اوج آسمان اجابت بگشاييم. بايد به تضرع و تمنا بخواهيم كه بهار بيايد، بخواهيم كه ظلمت و سرماي زمستان غيبت به سر آيد. بايد ظهور بهار را انتظار بكشيم. [9] آن قدر چشم بر آسمان تمنا بدوزيم تا نسيم حضورش را حس كنيم و در پرنيان دلپذير نگاهش، وجود را سبز ببينيم. آنچه حق است، وعده‌ي خداست كه مهدي موعود ارواحنا له الفداء مي‌آيد و آنچه بر ماست، آراستن جان ناقابل است تا لايق درگاه دوست گردد.گر نثار قدم يار گرامي‌نكنم گوهر جان به چه كار دگرم بازآيد. [10]