«راجيا لما لديك ثوابي» [1] چنان براي جمع مال و در طلب رفاه بيش‌تر مي‌كوشيم كه گويي مدتي مديد زندگي خواهيم كرد. حق ديگران را زير پا مي‌گذاريم، فريب‌شان مي‌دهيم، ايثار و فداكاري را از ياد مي‌بريم و نوع دوستي و يكدلي را فراموش مي‌سازيم و شايد حتي گناه مي‌كنيم، تا ثروتي كلان بيندوزيم تا اسباب راحتي بيش‌تر فراهم كنيم و پس‌اندازمان را براي روز مبادا افزايش دهيم، غافل از اين كه امروز و فردايي بيش در اين گذرگاه نيستيم. فردا روزي است كه رخت بربنديم و هر آنچه اندوخته‌ايم، به ديگران واگذاريم، بي‌هيچ نفعي كه به ما برسد.چه زحمت بيهوده‌اي، چه تلاش بي‌اجري، چه روزهايي را كه راحت از دست داديم، چه لحظات نابي از عمر را كه به خسران گذرانيديم و هرگز نينديشيديم كه آنچه نزد ماست، فاني و از بين رفتني است، و آنچه نزد خداست، باقي و ماندني؛ [2] به عقلمان نرسيد كه آنچه نزد خداست، برتر و پايدارتر است [3] و چه خسراني كرديم.اگر مي‌انديشيديم، اگر به عقلمان مي‌رسيد، از آن همه تلاش بهره‌اي ديگر مي‌گرفتيم، همه را مي‌داديم و خوشه خوشه ثواب مي‌چيديم، همه را در دل اعمال نيك مي‌كاشتيم و نيكي درو مي‌كرديم. با هر گامي، با هر تلاشي، دست دعا به سوي خدا بر مي‌داشتيم كه:«راجيا لما لديك ثوابي؛ چشم اميد به آن چه نزد توست دوخته‌ام».خداوندا! مهربانا! به اميد شهرت دنيايي نيستم، به دنبال مال و اندوخته‌ي هرز دنيايي نيستم، در پي رفاه و آسودگي در اين دنيا نيستم، فقط و فقط براي تو، براي رضاي تو، و به اميد ثوابي كه نزد توست، مي‌كوشم و پاداشي برتر و ماندني‌تر كه نزد تو خواهم يافت. [4] معبودا! چشم اميدم به تو دوخته شده، اين دست و بدن كه به من بخشيده‌اي تنها در راه تو، به كار مي‌گيرم، دل در گرو رفتني‌ها نمي‌بندم، به ماندني‌ها فكر مي‌كنم؛ به اين كه آنچه نزد توست، از لهو و بيهودگي و تجارت‌هاي دنيايي برتر است. [5] به قول تو مي‌انديشم كه: «هركس يك كار نيك انجام دهد، ده برابر پاداش مي‌گيرد».[6] «مثل آنان كه اموالشان را در راه خدا انفاق مي‌كنند، مانند دانه‌اي است كه هفت خوشه رويانده و در هر خوشه صد دانه باشد و خدا براي هر كه بخواهد، آن را چند برابر مي‌كند». [7] «كيست آن كه به خداوند قرض الحسنه بدهد تا خدا آن را چندين برابر سازد؟» [8] راستي! كيست كه‌اندكي بينديشد و جز اين را برگزيند؟مهربانا! دلم را روشن و نور دانايي به فكرم بتابان! كوششم را تنها براي خود قرار ده تا جز در كاري كه مرا به ثواب تو نزديك مي‌كند، برنخيزيم.لطيفا! ياري‌ام كن تا فريب دنياي فاني را نخورم، شوقش را به دلم راه مده و آنچه از توشه‌ي ناچيز دنيا به من داده‌اي و هر متاعي از آن كه در اين دنيا به من عطا فرموده‌اي، وسيله‌ي رسيدن به جوار خود و پيوستن به مقام قرب و سبب رسيدن به بهشت قرار ده! [9] كريما! مرا در انفاق مالم در امور خير، به راه هدايت رهبري فرما، [10] تا مالم ريسماني شود براي رسيدن به تو و بالي شود براي پرواز در آسمان مهر و محبتت. رحيما! آنچه از متاع فاني دنيا از من گرفتي، همان را در خزانه‌هاي پايدارت برايم ذخيره كن؛ [11] كه آنچه نزد توست، برايم بهتر و برتر است. [12] مهربانا! مرا مشتاق لقايت قرار ده، و شوق آمدن را در دلم افزون كن تا همواره به جايگاه جاويدان ماندن بينديشم، نه به لذت گذرا و ناپايدار دنيا.لطيفا! مهرت را بر من جاري كن و زلال رضايتت را شامل حالم بگردان؛ كه تو مهربان‌تريني.