نديده‏اى گلِ شكفته را مى‏چينند ولى غنچه به حياتش همچنان ادامه مى‏دهد.
مى‏دانى چرا طلا را در صندوق مخفى مى‏كنند اما چيزهاى بى ارزش را نه.
ديده‏اى كه عمر ميوه با پوست چقدر بيشتر از ميوه بى پوست است كه به محض اينكه لباسش را درآورد بعد از چند لحظه سياه و آرام آرام گنديده مى‏شود. تا حالا فكر كرده‏اى چرا حراجى‏ها هيچ وقت طلاها را حراج نكرده‏اند اما سيب زمينى و پياز هر روز حراج مى‏شوند.
آن روز ديدى كه باغبان دور گل‏ها حصار مى‏كشيد اما به علفهاى هرز كارى نداشت.
تفكر نكردى‏كه‏چرا ازهزاران‏دانه‏شنِ‏عمقِ‏درياهايكى‏مرواريد مى‏شود.
همه اينها يعنى اينكه طبيعت هم به ما درس حجاب مى‏دهد كه امام خوبى‏ها براى امان دادن به زن‏ها از آن‏ها حفظ حجاب را مى‏خواهد.
تو خودت فكر كن خواهش مى‏كنم فقط لحظه‏اى ، آيا آن دوستت كه حجاب دارد به خدا و وليش نزديكتر است يا تو كه گيسوانت را به هر انسان بى مقدارى نشان مى‏دهى؟!
حيف نيست كه شبانه روز تلاش كنى جلوى آينه خودت را چون عروسك سازى كه‏ديگران به‏تو توجه‏كنند. خوب، بعدش چى؟ اما اگر لحظه‏اى زحمت‏بكشى كه‏او به تو توجه كند خودت خواهى فهميد كه بعد از آن توجه، چه‏ها كه نمى‏شود، لذتى مى‏برى وصف ناشدنى .