سال‌هاست که از تولد فوتبال مي‌گذره و سرگرمي‌اي که زماني، وسيله‌اي براي تفريح مردم کوچه پس کوچه‌هاي شهر لندن بود، الآن تبديل به يه بازي هيجان‌انگيز جهاني شده. تب فوتبال اونقدر شديد شده که ديگه جام باشگاهي و قاره‌اي هم جواب نمي‌ده و هر چهار سال به عنوان مهم‌ترين رخداد ورزشي جهان، همه دنيا رو تحت تأثير خودش قرار مي‌ده؛ حالا ديگه حضور در جام جهاني فوتبال، از افتخارات مهم هر کشوري حساب مي‌شه و هر بازيکني بهترين آرزوي خودش رو حضور در جام جهاني مي‌دونه.
تماشاچي‌هاي اون هم چيکار که نمي‌کنند؛ موج مکزيکي که تو ورزشگاه راه مي‌اندازند تازه يه چشمشه. البته اين وسط، يک عده تماشا چي‌نما هم هستند که دست به کارهاي ناجون مردونه‌اي از نوع فوتباليش مي‌زنند... .
با همه اينها بد نيست براي يه دفعه هم که شده ما هم قاطي جوون‌ها، تو ورزشگاه يا پاي تلويزيون، يکي از اون فوتبالهاي داغ رو ببينيم. اما... اما نه مثل خيلي‌ها که فوتبال رو فقط به خاطر لذتش نگاه مي‌کنند.
واقعاً، شادي يا غمگين شدن به خاطر يه بازي فوتبال چه فايده‌اي داره، وقتي که از نقاط مثبت و منفي اون، هيچ درسي گرفته نمي‌شه. اما بعضي‌ها که بلند همت‌تر و زيرک‌ترند، ازش عبرت و نکته مي‌گيرند، مثل مربي‌ها، آناليزورها، تحليل‌گرها، کارشناس‌ها، حتي يه قدم مي‌خوام بالاتر برم و از نکته‌هاش نه فقط براي بهتر فوتبال بازي کردن، بلکه براي زندگي کسي که امام زمان ارواحنا له الفداء رو دوست داره و منتظر ظهورشه، درس بگيرم. شما چطور؟
فوتبال مجموعه‌اي از حرکات ويژه ورزشيه و فوتباليست کسيه که توانايي انجام اين حرکات رو داره؛ همه مي‌دونند که به صِرف عشق به فوتبال، کسي فوتباليست نمي‌شه، انتظار فرج آقا هم از جنس عمل و حرکته و با ابراز عشق و علاقه تنها، نمي‌شه کسي رو منتظر امام زمان ارواحنا له الفداء دونست. اينو باهات موافقم که براي منتظر شدن، دوست داشتن حضرت مهدي ارواحنا له الفداء انگيزه و موتور محرّک خوبيه، همون طور که عشق به فوتبال، مي‌تونه آغازي براي فوتباليست شدن باشه.
فاصله بين علاقه به فوتبال تا بازيکن فوتبال شدن، تمرين مداوم و با برنامه مي‌خواد و از عشق به ظهور امام زمان ارواحنا له الفداء تا منتظر فرج آقا بودن نيز همون قدر فاصله هست. اين رو هم بگم، همون طوري که اگه کسي تا فوتبال بلد نباشه، به تيم فوتبال دعوت نمي‌شه، کسي هم که، از فرهنگ انتظار چيزي بلد نباشه، افتخار پوشيدن لباس تيم منتظران ظهور رو به دست نمياره.
همون طور که ستاره‌هاي فوتبال، تو رشد فوتباليست‌هاي مُبتدي خيلي مؤثرند، اسوه‌هاي انتظار هم تأثير زيادي در تبديل شدن ما به يه منتظر واقعي دارند. راستي چند تا از اونها رو مي‌شناسيم!؟
فوتبال يه بازي تيميه که مجموعه‌اي از افراد با قابليت‌هاي مختلف امّا توانا، به مبارزه با تيم حريف ميرن. انتظار مهدي موعود ارواحنا له الفداء هم يه حرکت جمعيه. چون حريف ما دشمن ايشون، دسته جمعي و به صورت يه تيم، به آقا و پيروانش حمله مي‌کنند.
در فوتبال، دروازه‌بان، دفاع، هافبک و حمله (فوروارد)، در عين انجام وظيفه خودشون، به يه هدف مشترک توجه دارند و اون گل زدن به تيم حريفه. تو تيم منتظران حضرت مهدي ارواحنا له الفداء هم، با اين‌که هر کسي، مسئوليت‌هاي فردي و اجتماعيش رو انجام مي‌ده، امّا همگي متوجه دشمن و براي پيروزي بر دشمنان امام زمان ارواحنا له الفداء در حرکتند.
هم تيم فوتبال و هم منتظران ظهور، براي پيروزي و موفقيت، نيازمند همبستگي و هماهنگي جمعي هستند. در اين صورت آيا مي‌شه، انتظار آقا رو در حرکات فردي و بدون توجه به جمع، خلاصه کرد؟
در فوتبال اگه کسي با وجود تکنيک عالي، زياد تک روي کنه، باعث ناراحتي مربي، بازيکنان و حتي هواداران تيمش شده و چه بسا با بازيکن ديگه‌اي عوض بشه. منتظر هم اگه تنها شيفته حرکات فردي خودش بشه و از همکاري با منتظران ديگه و گوش دادن به سفارش‌هاي امام زمان ارواحنا له الفداء سر باز بزنه، باعث نارضايتي امام زمان ارواحنا له الفداء و هم قطاران منتظر آقا مي‌شه و شايد افتخار همراهي با اونها رو از دست بده.
فوتبال، ترکيبي از تکنيک فردي و تاکتيک جمعي هست و پيروزي در اون به توانمندي بالا در هر دو جنبه بستگي داره. براي ظهور آقا هم توانايي‌هاي فردي (تکنيک) و هماهنگي با ديگران و امام (تاکتيک)، خيلي مهمه و موفقيت تيم منتظران به بالا بودن سطح اين دو فاکتوره.
فوتبال به خاطر تيمي بودنش، به مربّي نياز داره؛ و انتظار هم همين طوره و مربي منتظران وجود مبارک حضرت مهدي ارواحنا له الفداء است.
به خاطر تيمي بودن بازي فوتبال، اگه بازيکني مصدوم يا اخراج بشه، همه تيم ناراحت مي‌شن، چون نبودن اون بازيکن باعث مي‌شه کل تيم دچار ضعف بشه و اين رو همه اعضاي تيم به خوبي درک مي‌کنند. در تيم انتظار هم همه مؤمنان منتظر و به خصوص مولاي آنها يعني مهدي منتظر ارواحنا له الفداء، حقيقتاً از غم و گرفتاري يه منتظر، اندوهگين و مضطرب مي‌شن و براي رفع گرفتاري او هر کاري که بتونند انجام ميدن.
در فوتبال، تا وقتي سوت پايان بازي زده نشده، نه تيمي که گل زده، از پيروزي مطمئنه و نه تيمي که گل خورده، از رسيدن به پيروزي نا اميده. تمام لحظات منتظران هم بايد اين طور باشه. اونها تا قبل از ظهور، نه از موفقيت‌ها مغرورند و نه از ضربه و آسيب‌ها مأيوس، بلکه تا استقرار حکومت جهاني مهدوي در انجام وظيفه اميدوارانه و در تلاشند.
هر تيم فوتبال، لباس و ظاهري داره که باعث شناختن اعضاي اون تيم، توسط هم تيمي‌ها و جدا شدنش از تيم حريفه. منتظران هم بايد، ظاهر خودشون رو امام زماني کنند، تا اولاً اهل هر جا که هستن، به خوبي همديگه رو بشناسند و ثانياً کاملاً از دشمنان امام زمان ارواحنا له الفداء جدا شده و کسي رو به اشتباه نيندازن. خودمونيم اگه کسي ادعاي عشق و انتظار امام خوبي‌ها رو داشته باشه، ولي قيافه و لباس و حرکات ظاهريش با دشمنان امام زمان ارواحنا له الفداء يا کساني که با حضرتش ارتباطي ندارند، مطابق باشه، تعجب آور و باعث خجالت نيست؟
يه لحظه غفلت تو فوتبال، ممکنه منجر به گل خوردن و عقب موندن از تيم حريف بشه. منتظران ظهور هم بايد بدونند که با يه لحظه غفلت از دشمن، ممکنه ضربه‌اي رو به مجموعه خودشون وارد کنند. پس بايد هميشه مراقب دشمن باشند.
در فوتبال همه موظف به انجام وظيفه فردي و اجتماعي خودشون هستند و تا از پست مأموريتي خودشون، احساس اطمينان نکنند، و تازه بدون اجازه سرمربي، نمي‌تونند به پُست کاري ديگه‌اي رفته و مثلاً دروازه‌باني رو به قصد گل زدن به حريف، ترک کرده و به قسمت حمله بره، در ميدان انتظار هم، مسئوليت شناسي يه اصله، و ورود به هر کار ديگه‌اي بايد با در نظر گرفتن همه شرايط باشه.
گاهي اوقات ايثار در فوتبال، باعث فراهم اومدن موقعيت بهتر براي هم تيمي او شده و باعث گل زدن و جلو افتادن تيم مي‌شه. منتظران هم، الگوي کامل ايثار در صحنه‌هاي نبرد با باطل و گريزون از منفعت جويي و شهرت طلبي هستند و فقط به پيروزي جبهه حق مي‌انديشند.
همون طور که در فوتبال گاهي از نيرنگ استفاده مي‌شه و با تله‌هاي آفسايد، تباني، ناداوري، تمارض و ...، نقشه‌هاي تيم حريف نقش بر آب مي‌شه، در صحنه انتظار هم بايد با دقت و بصيرت مراقب ترفندهاي باطل گرايان بود و از مدعيان دروغين ارتباط با امام زمان ارواحنا له الفداء و امثالش بايد پرهيز کرد.
عمليات رواني و به اصطلاح امروزي‌ها جنگ نرم، يکي از مؤثرين شيوه‌ها در مسابقات فوتبال براي خراب کردن روحيه حريفه که ممکنه با تحريک توسط تماشاگران، روزنامه‌ نگاران و يا خود بازيکنان صورت بگيره. در مبارزه حق و باطل هم همين طوره. مشغول نشدن و تحت تأثير قرار نگرفتن، رمز موفقيت تيم منتظرانه و اونها بايد در مقابل تکذيب، تحقير و تمسخر حريف، روحيه خودشونو حفظ کنند.
تغذيه مناسب بازيکن،‌پيش از فوتبال، براي پيشبرد اهداف و انجام وظايف تو زمين فوتبال، ضروريه. در نبرد منتظران ظهور با دشمنان امام زمان ارواحنا له الفداء هم، منتظران بايد با ارتباط مستمر با خدا و ائمه و تقويت معنويت، علاوه بر تقويت جسماني در اين مبارزه فرهنگي، خودشونو مجهز کنند.
يه تيم خوب هنگام به دست اومدن موقعيت‌هايي چون ضربه ايستگاهي، پنالتي و امثال اونها، بازيکني رو که بهتر و دقيق‌تر مي‌زنه، براي انجام اين کار انتخاب مي‌کنند و حرص به گل‌زدن، در اون مطرح نيست. در مسابقه انتظار هم مسئوليت‌ها به عنوان فرصتي براي پيروزي جبهه به حساب مياد و همه منتظران ظهور، کسي رو انتخاب مي‌کنند که براي اون منصب، شايسته‌تره.
گاهي وقتا تو فوتبال، يه بازيکن به خاطر ناشي‌گري يا کم دقتي، خطايي رو پشت محوطه جريمه يا داخل محوطه، مرتکب مي‌شه که علاوه بر جريمه شخصي و گرفتن کارت، جريمه تيمي هم مي‌شه و گاهي باعث مي‌شه تيم گل بخوره و براي جبرانش، همه تيم به اضطراب و زحمت مي‌افتند. دوستداران و منتظران حضرت مهدي ارواحنا له الفداء هم بايد مراقب باشند تا خداي نکرده، حرفي يا عملي رو انجام ندهند که آب به آسياب دشمن بريزن و دشمنان رو شاد و دوستان رو ناراحت کنند.
همون طور که هر سر مربي فوتبال، با يه کمک مربي و چند دستيار همراه مي‌شه تا در صورت پيش آمدي براي سر مربي، مربي هدايت تيم رو بر اساس گفته‌هاي سرمربي انجام بده، در تيم انتظار هم، مربي و دستياراني در کنار امام زمان ارواحنا له الفداء وجود و حضور دارند.
در مسابقه فوتبال در صورت نبودن سرمربي، همه خودشون رو موظّف به اطاعت از حرف‌هاي کمک مربي، که جانشين سرمربي تيمه، مي‌دوند. عصر غيبت امام زمان ارواحنا له الفداء مثل بازي در زمين حريف و اون هم بدون داشتن رهبر و سر مربيه که دشمنان خدا با دسيسه‌هاي مختلف و ندادن رواديد و ويزا، از حضور و همراهي امام زمان ارواحنا له الفداء با امّت و جمعيت منتظران، جلوگيري کرده‌اند. در اين شرايط همه منتظران، خود رو به تبعيت از علما و به ويژه رهبر جامعه و امام امت، که به تصريح امام زمان ارواحنا له الفداء بايد به او مراجعه کرد، ملتزم مي‌دونند و سرپيچي از اون رو، هرچند که در علم و عصمت، هم سنگ امام زمان ارواحنا له الفداء نباشه، سرپيچي از حضرت مهدي ارواحنا له الفداء قلمداد مي‌شه.

برگرفته از مجله امان شماره 24