وجود مقدس امام زمان ارواحنا له الفداء حامل همۀ نیکی ها، حقایق و اسماء حسنای الهی است. موعود شیعه حیّ و حاضر، ناظر، مؤثر و مُفیض (فیض بخش) است.
گاهی تصور می شود که زمان غیبت، زمان جدایی و محرومیت است. دوران غیبت زمان جدایی نیست، ولی زمان محرومیت ما است چون ما ظرفیت پیدا نکرده ایم تا از آن وجود مقدس بهره مند شویم.
غیبت سری از اسرار الهی است. خداوند، خورشید هدایت را در این عالم نگهداشته تا بشریت به یک بلوغی برسد و زمانی امام زمان ارواحنا له الفداء ظهور می کنند که ما به یک بلوغ رسیده باشیم. چون امر ظهور، تحول انسان هاست بنابراین برای ظهور امام زمان ارواحنا له الفداء وقت تعیین نکرده اند.
هر کس به مقدار بلوغ خودش، هر زمان که رنج، درد و نیاز به حجت خدا را احساس کرد، خودش را مؤاخذه کند و بگوید خدایا من مانع بودم، من در موقف خود نبودم، من بلوغی پیدا نکردم. وجود امام زمان ارواحنا له الفداء پر از فیض و رحمت خداست و قرار نیست که آن را به اجبار به ما ببخشند. ما باید با انتخاب خودمان در درون خودمان ظرفیتی پیدا کنیم، قلب و وجودی همراه با وسعت دل پیدا کنیم که این نور در دل ما تابش پیدا کند.
در روایتی از امام صادق علیه السلام خطاب به ابابصیر آمده است:
بدان که دورانی خواهد آمد، دوستانی خواهیم داشت که نسبت به امام ندیده عشق می ورزند و به ایشان ایمان دارند و زمانی که غیبت طولانی می شود، مصداق بارز «یؤمنون بالغیب» هستند. حتی تعبیری وجود دارد که ابا بصیر گفته: ای کاش من در آن زمان بودم. اگر یک اقدام و تلاش در آن زمان فضیلتی همانند اصحاب جنگ بدر و احد دارد، ای کاش من می توانستم در آن زمان باشم و خلوص و باور خود را عرضه کنیم.
محبت امام زمان ارواحنا له الفداء به ما از محبت مادر به فرزندش بیشتر است. برای ما دعا می کنند. ناظر احوال ما هستند و از امور ما غافل نمی باشند. مستغفر شیعه هستند. به جای ما استغفار می کنند. به جای ما گریه می کنند.
یستغفرون للذین آمنوا منظور از آمنوا شیعیان هستند. ملائکه واسطۀ استغفار امام زمان ارواحنا له الفداء هستند.
بنابراین وجود مقدس امام زمان ارواحنا له الفداء بزرگترین نعمت برای ماست، ما باید همیشه به یاد نعمت های خدا باشیم و در هر لحظه کمترین کاری که می کنیم صلوات بر محمد و آل محمد باشد.
احوال، امورات و مقدّرات ما در دست امام زمان ارواحنا له الفداء است. چرا مأیوس و بی قرار باشیم؟
هیچ مذهبی در عالم صاحب ندارد الاّ ما. البته امام زمان ارواحنا له الفداء صاحب تمام عوالم و تمام مذاهب هستند. دریچۀ دلمان را باید باز کنیم و امید داشته باشیم و بدانیم که بهترین عمل در این دوران انتظار فرج است. انتظار فرج یعنی اینکه ایشان هستند.
«قل ما یعبؤا بکم ربی لولا دعاؤکم» اگر دعا نداشته باشید شما مورد توجه نیستید.
مگر دعا چه اثری دارد؟ دعا یعنی اینکه قبول داشته باشیم کسی هست. پس اولین اثر انتظار فرج این است که امامی وجود دارد که این بهترین ایمان است. دومین اثر این است که وجود مقدس امام زمان ارواحنا له الفداء مؤثر است و ما نیازمند به ایشان هستیم. بنابراین دعا بهترین چهره عبودیت است. اعتقاد ما این است که امام زمان ارواحنا له الفداء محور، حاضر و فعال است. امام پیشوا و جلودار است. در تأثیرات این عالم مؤثر است و زمینه ساز حرکت جهانی هستند. اگر ما می خواهیم در این راه همراه باشیم باید کارهای ما با محوریت امام زمان ارواحنا له الفداء باشد تربیت فرزند، زندگی، کار، درس و ... فقط نگوئیم عجّل علی ظهورک، در حالی که زندگی مان طور دیگری باشد. منتظر گناهکار نیست، ظالم و ظلم پذیر نیست و... انتظار فرج یک حالت و یک دعا نیست. انتظار فرج، یک عمل، برنامه، فکر، بینش، باور و یک فرهنگ است. فریاد این است که ما بی کس نیستیم. امام زمان ارواحنا له الفداء شخصیتی است که «بیمنه رزق الوری» به برکت ایشان خلق روزی می خورند.امام زمان ارواحنا له الفداء فرموده اند:«نحن ننصرک» ما کمکتان می کنیم. به واسطه ملائکه نصرت می کند. پس جامعه شیعه ناامیدی ندارد. ملائکه حامی و مستغفر شیعه هستند. اگر ما در موقف خود باشیم، نترسیم و با اعمال خود امام زمان ارواحنا له الفداء را مسلم بن عقیل نکنیم. اگر در خانه خود را به روی محبّت خدا نبندیم، ازنعمت خدا محروم نخواهیم شد. اگر درصدی از ولایت ائمه معصومین علیهم السلام و امام زمان ارواحنا له الفداء را قبول نکنیم، کفر به نعمت ولایت است و به همان اندازه، محرومیت، گرفتاری و عذاب خواهد آمد و به همان مقدار حمایت ها و نصرت ها کنار می رود. قرآن به 2 چیز اشاره می کند:
و ان تصبروا و تتقوا لا یضرّکم کیدهم شیئاً اگر شما تقوی و صبر داشته باشید، مکر دشمنان به شما لطمه ای نمی رساند.
باید پاک بشوی تا خریدارت باشند. هر دستی را نمی خرند، هر مالی را نمی خرند. هر جانی را نمی خرند، هر جوانی را نمی خرند. خود امام زمان ارواحنا له الفداء شما را پاک می کند. باید همیشه ندبه کرد. اگر اکسیژن یک ساعت به تو نرسد تنگی نفس می گیری چطور می توان حجت خدا را ندید و دلتنگ نشد؟ چطور می توان باغبان هستی را ندید؟

چرا انتظار فرج افضل اعمال است؟
انتظار یک حالت نیست انتظار یک اقدام است. یعنی اگر ما معتقد به ظهور امام زمان ارواحنا له الفداء هستیم به همان اندازه باید بستر سازی کنیم. انتظار آماده باش است و آماده شدن بر امری مهم. به هر اندازه که آن امر مهم است آماده بودنش هم مهم است. اگر گفته اند «اکثروا بالدعا الفرج» دعای فرج را زیاد بخوانید. چون چارچوب، باور و اعتقاد است. محور و منشور است و نشان می دهد که ما گم نشویم.

آیا ظلم و فساد زمینه ساز ظهور است و موانع ظهور با فساد برطرف می شود؟
در دعاها داریم که حضرت زمین را پر از قسط و عدل می کند بعد از اینکه پر از ظلم و ستم شد. این به این معنا نیست که الزاماً باید ظلم بیاید تا عدل بیاید. معنایش این است که اگر ما خدای ناکرده بر اساس ظلم هم پیش رفتیم، خدا عدل را خواهد آورد و در متن تاریکی ها، نور درخشش پیدا می کند.
عدل و ظلم نتیجه انتخاب خود ماست. اگر می خواهید عدل زودتر بیاید اقدام کنید. ما یا عدل را می آوریم یا عدل خواهد آمد بنابراین اراده قطعی خدا تحقق پیدا می کند همانطوری که در صدر اسلام تحقق پیدا کرد. در بطن تاریکی، نور محمدی صلی الله علیه و آله و سلم درخشش پیدا کرد که فرمودند: قیام امام زمان ارواحنا له الفداء شبیه جدشان است. وقتی فساد می آید آدمها اصلاح را می فهمند نه اینکه فساد را بیاورید. نه اینکه مریض شوید تا سلامتی را بفهمید. این تفسیر غلط است که باید ظلم زیاد شود تا امام زمان ارواحنا له الفداء بیاید و ما کاری نکنیم و هیچ کاری از دست ما ساخته نیست.
اصالت با گناه و فساد نیست. گناه هیچ زمانی عدالت را نمی آورد. در روایات داریم بنی اسرائیل چندین سال (برخی 80 سال، برخی 300 سال گفته اند) ظهور حضرت موسی علیه السلام را جلو انداخته اند به خاطر اینکه اینها صابر بودند. کشته می دادند اما تابع فرعون نبودند. اینها می توانستند صبر نکنند 300 سال دیگر محرومیت ببرند. اگر می خواهید محرومیت نبریم باید صابر باشیم و با انتظار بشر سازی کنیم. ظلم شرط تحقق عدل نیست ظلم و عدل دو طرف انتخاب انسان است.
انسان چون مختار است یا جزء صالحین است که به کار نیک امر می کند و از کار زشت نهی می کند یا خدای ناکرده رها می کند و جزء فاسدین است.
بنابراین باید صالح باشیم تا مصلح شویم. تا مصلح نشویم نمی توانیم انتظار را زود جلو بکشیم. شرایط در ظهور دخالت دارد نه وقت. بنابراین گفته اند برای ظهور وقت تعیین نکنید. یکی از شرایط ظهور خود ما هستیم. ما باید آماده شویم و تابع و مطیع امام زمان ارواحنا له الفداء باشیم نه اینکه فقط زبانی و قلبی باشد و در کردار هیچ اطاعتی نباشد.