ممکن است افرادی خیال کنند که در عصر علم ودانش ، بشرچه نیازی به امام دارد؟بشریت روز به روز مستقل تر وکامل تر می شود وطبعا نیازمندی اش به کمک های غیبی کمتر می گردد، عقل وعلم تدریجا این خلأها را پر می کنند....
پاسخ : قطعا خطراتی که در عصر علم و تکنیک برای بشریت است به مراتب از خطرهای عصرهای پیشین بیشتر است . اشتباه است که خیال کنیم منشأ انحرافات بشر همیشه نادانی بوده است . انحرافات بشر بیشتر از ناحیه غرایز وتمایلات مهار نشده است ، از ناحیه افزون طلبی ، جاه طلبی ، برتری طلبی ، لذت طلبی و بالاخره نفس پرستی ونفع پرستی است. آیا در پرتو علم همه اینها اصلاح شده و روح عدالت وتقوا و رضا به حق خود وحد خود وعفاف وراستی ودرستی جایگزین آن شده است؟ یا کار کاملا بر عکس است .
علم امروزه به صورت بزرگترین دشمن بشر در آمده است . چرا چنین شده است؟ جوابش این است که علم چراغ است ، روشنایی است . استفاده از آن بستگی دارد که بشر این چراغ را در چه مواردی وبرای چه هدفی به کار برد .بشر از علم همچون ابزاری برای هدف های خویسش استفاده می کند، اما هدف بشر چیست وچه باید باشد، علم قادر به بیان آن نیست!این کار دین است . علم ، همه چیز را تحت تسلط خود قرار می دهد مگر انسان و غرایز او را .
ویل دورانت درباره انسان عصر ماشین می گوید : « ما از نظر ماشین توانگر شده ایم واز نظر مقاصد فقیر». انسان عصر علم ودانش با انسان ما قبل این عصر در اینکه اسیر وبنده خشم وشهوت خویش است هیچ فرقی نکرده است . علم نتوانسته است آزادی از هوای نفس را به او بدهد. علم نتوانسته است .... .
