برخی می گویند: « ... مؤلفان درمورد ولادت حضرت مهدی (ع)به هر روایتی تمسک کرده اند در حالی که خود به ضعف سند آنها پی برده اند ... » .

پاسخ:

ا- احادیث مربوط به ولادت حضرت مهدی (ع) به جهت وجود برخی از سندهای صحیح در میان آنها کافی است که سند روایات دیگر که از ضعف برخوردارند، تقویت کند، و این مسلکی است که مورد قبول محدثین شیعه واهل سنت واقع شده است .

2-احادیثی که دربارۀ مسائل مسلم اعتقادی و کلامی است از آن جهت که نزد شیعه ثابت بوده و به تأیید قطعی عقل نیز رسیده است ، راویان آن مورد جرح و تعدیل قرار نگرفته اند ، وبه طور کلی احتیاجی به آن نبوده است ، که از آن جمله می توان به احادیث مهدویت اشاره کرد.

3-احادیث ولادت حضرت مهدی (ع) که به دلالت مطابقی یا تضمینی یا التزامی دلالت بر ولادت حضرت دارد از حد لازم تواتر فراتر رفته است ، لذا به جهت آنکه مفید یقین است احتیاج به بررسی سندی ندارد . خبر متواتر، نقل حماعت کثیری است که اتفاقشان بر دروغ ، محال است.
و می دانیم که در خبر متواتر لازم نیست که هر یک از راویان حدیث از ثقات و عدول باشند ، بلکه می توان از راه تراکم احتمالات به یقین رسید .

4-شخص متتبع بعد از ملاحظۀ وضع سیاسی عصر امام عسکری (ع) و قبل وبعد از آن پی می برد که یکی از عوامل جهالت حال راویان حدیث ولادت حضرت مهدی (ع) همان فشارهای سیاسی بوده که از طریق حاکمان ظلم و جور بر شیعیان وارد شده است ،ولذا بسیاری از راویان ، خود را با اسامی مستعار معرفی می کردند تا شناخته نشوند ، خصوصاً با در نظر گرفتن اینکه برخی از راویان از مناطق دور به سامرا می آمده و درمورد حضرت سؤال می کردند و برای دیگران نقل می نمودند .