شیخ مفید رحمه الله می گوید: برخی موضوع وصیت امام عسکری (ع) به مادرش در امر وقوف و صدقات را دلیل بر انکار ولادت حضرت مهدی (ع) گرفته اند در حالی که هرگز چنین دلالتی ندارد؛ زیرا این کار به جهت اخفای ولادت و مستور نمودن امر حضرت از دستگاه حاکم بوده است . اگر در وصیت نامۀ حضرت ، نام مهدی ذکر می شد و صدقات و موقوفات به او نسبت داده می شد به طور حتم با غرض حضرت از محافظت فرزندش منافات داشت . خصوصاً آنکه وصیت، احتیاج به شهادت شهودی از خواص دولت بنی عباس بود تا بر اصل وصیت گواهی داده و بر آن امضا کنند. مگر در عصر امام صادق (ع) نبود که آن حضرت به جهت حفظ فرزندش موسی بن جعفر (ع) از تعرض دستگاه حکومت ، تصریح به امامت و وصایت او در ملأ عام و در وصیت نامه اش نکرد ، بلکه به پنج نفر وصیت نمود که اول آنها منصور عباسی و بعد ربیع و قاضی وقت و کنیزش حمیدۀ بربریه ، و در آخر نام فرزندش موسی بن جعفر را ذکر کرد ، تا از این طیق بتواند جان فرزندش را حفظ کند ، گرچه امر امامت او را برای خواص از اصحاب و اولیای خود روشن ساخته بود تا با مرور زمان بر دیگران و اضح سازند...» .