در توقیعی که از ناحیۀ مقدسه صادر شد حضرت اشاره به جعفر کرده ، می فرمایند: « ... وقد ادّعی هذا المبطل المفتری علی الله الکذب بما ادعاه، فلا أدری بأیّه حاله هیی له رجاء أن یتم دعواه، أبفقه فی دین الله ؟ فوالله ما یعرف حلالاً من حرام ولا یفرق بین خطاء وصواب ...» ؛ «...به طور حتم این شخص مبطل و تهمت زنندۀ به خداست و در آنچه می گوید ادعای دروغ و کذب نموده است ، نمی دانم که به کدامین حالت امید دارد که ادعای خود را تمام نماید؟ آیا به فهم در دین خدا؟ به خدا سوگند که او حلال را از حرام نمی شناسد و اشتباه و صحیح را تشخیص نمی دهد...» .
از این توقیع استفاده می شود اول کسی که به جعفر لقب دروغگو داد خود حضرت بوده است وبعد ازآن این عنوان بر او شهرت یافت . برخی نیز وجه توصیف او را به دروغگو به جهت تمییز بین او و امام جعفر صادق (ع) می دانند .
