خلفای معاصر ، به فضایل اخلاقی و کمالات معنوی وعلمی امامانی که در سن کودکی بودند اذعان داشتند و لذا آن را زنگ خطری برای خود و خلافت غاصبانه خویش می دانستند . بر این اساس ، تمام توان خود را برای از بین بردن امامان و فضایلشان به کار می گرفتند .
با توجه به این مطلب به خوبی روشن می شودکه مسألۀ امامت شخص- هرچند در سنین کودکی- امری ثابت بوده است؛ خصوصاً آنکه به طور مکرّر آنها را امتحان کرده به فضل و کمالاتشان پی برده بودند .
