فلاسفه برای عالم ، چهارمرحله ذکر کرده اند: عالم ربوبی ، عالم عقل ، عالم مثال ، وعالم طبیعت . ونیز آنان به عقول ده گانه معتقدند که خداوند علت فاعلی وقریب عقل اول و عقل دوّم معلول عقل اوّل و همچنین ... و در نهایت عقل دهم ، علت فاعلی بر عالم مثال ، وعالم مثال نیز علت عالم طبیعت و ماده است . زیرا عالم ، عالم اسباب و مسبّبات است و خداوند این نظام را بر اساس آن بنا نهاده است .

حال اگر کسی سؤال کند که چرا خداوند مستقیماً و بدون واسطه ، عالم طبیعت را ایجاد نکرده است؟ در جواب می گوییم به جهت آنکه بین عالم ربوبی و عالم مادّه سنخیّت وجود ندارد و لذا عوالم مختلف را به جهت برقراری سنخیّت بین عالم ربوبی و عالم ماده و طبیعت ، آفرید. از میان موجودات عالم مادّه ، تنها انسان است که با عالم مثال سنخیّت دارد، وبرای ایجاد سنخیّت کامل ، احتیاج به انسان کامل است، زیرا او واسطۀ فیض بر مجموعۀ انسان های دیگر است . و در این زمینه فرقی بین فیض تکوین و تشریع نیست.

به عبارت دیگر همان گونه که قانون سنخیّت بین علت و معلول ونیز نظام اسباب و مسبّبات درعالم تکوین اقتضا می کند که بین عالم ربوبی و عالم طبیعت عوالم دیگری باشد تا فیض وجود از راه آنها کانالیزه شده و به عالم طبیعت برسد، در مورد فیض معنوی خداوند و تصرّفات او در قلوب انسان نیز با واسطه انجام خواهد گرفت که همان وجود امام معصوم کامل است .البته فیض تشریع نیز از این کانال به انسان می رسد .

از این بیان به خوبی معنای حدیث : « لولاک لما خلقت الأفلاک و لولا علیّ لما خلقتک و لولا فاطمه لما خلقتکما » ؛ «[ای پیامبر] اگر تو نبودی هرگز افلاک را خلق نمی کردم ، و اگر علی نبود هرگز تو را خلق نمی کردم ، و اگر فاطمه نبود هرگز شما دو نفر را خلق نمی کردم .» روشن می شود زیرا وجود این انسان های از همه جهت کامل ؛ سبب فیض الهی بر عالم ماده و افلاکند، و حضرت زهرا (ع) نیز حلقۀ وصل بین عالم عقل و نبوت با عالم امامت وانسان کامل است .