از جمله ادلّۀ عقلی که بر وجود امام زمان (ع) استدلال کرده اند برهان تجلّی اعظم است . وتقریر آن چنین است :

الف. تجلّیات که همان ظهورات است در قرآن و روایات به آن اشاره شده است ، آنجا که خداوند می فرماید: *{کُلُّ یَومٍ هُوَ فی شَأنٍ}*؛ « هر روز خداوند در شأنی است .»

ب. این تجلیات و ظهورات ، انفطار موجودات از ذات واجب الوجود است که همگی به نحو قیام فعل به فاعل به او قائمند .

ج.اسمای الهی معرّف صفات جمالی و جلالی ذات اقدس حقّند، و این اسما به اعتبار جامعیّت برخی بر برخی دیگر ، فضیلت و برتری دارند .

د. وجود اسم اعظم خداوند تجلّی اعظم لازم دارد که همان انسان کامل است که فردی از او شایسته تر نیست. وآن مظهر اَتَمّ و کلّ و مظهر اسم اعظم الهی در این زمان ، خاتم اولیا حضرت مهدی (ع) است ، و دیگر ابدال و اوتاد کُمّل و آحاد و افراد غیر کُمّل به فراخور حظّ و نصیبشان از تحقّق به اسمای حُسنا و صفات علیای الهیه ، به آن مرکز دایرۀ کمال ، قرب معنوی انسانی دارند.