احمد کاتب می گوید: « روایاتی که اصحاب نظریۀ دوازده امامی نفل می کنند همگی از اخبار آحاد است و هیچ حجّت و دلیلی آنها را تأیید نمی کند و ادعای علم به صحّت آنها نیز ممکنت نیست. و در عین حال راویان آنها نیز مورد طعن واقع شده اند .»
پاسخ:
1-روایاتی که دلالت بر دوازده امام بعد از رسول خدا (ص) دارد از حدّ تواتر فراتر رفته است. و می دانیم که حدیث متواتر فی حدّ نفسه مفید یقین است و احتیاجی به بررسی سندی ندارد.
2-اصحاب و رجال شیعه همگی این احادیث را مورد قبول قرار داده و بر عدل به آنها اتّفاق کرده اند ، واین خود دلیل بر صحّت این روایات و اعتماد اصحاب بر صدور آنها از امام است .
شهید صدر رحمه الله می فرماید: « این روایات با کثرت احتیاط از جانب امامان در نقل آنها به جهت حفظ امام، به درجه بالایی از کثرت وانتشار رسیده است. و کثرت عددی در این روایات تنها اساس برای قبول آنها نیست، بلکه اضافه بر آن مزایا و قرائنی در اینها وجود دارد که دلیل بر صحّت احادیث خواهد بود... مشاهده می کنیم بخاری که معاصر امام جواد و هادی و عسکری علیهم السلام است این حدیث را نقل کرده است ، و این نکتۀ مهمّی است. این خود دلیل بر آن است که این حدیث از پیامبر ثابت شده است قبل از آنکه مضمون آن تحقّق یافته و فکر دوازده امام به کمال برسد» .
3-با ملاحظۀ مجموعۀ روایات ، به تعداد بی شماری از احادیث صحیح السند بر می خوریم که اگر به حدّ تواتر نباشد لا اقل در حد استفاضه است. خصوصاً آنکه کلینی در قبول روایات منهج روش خاصّی را دنبال می کرده است. او به روایاتی اخذ می کرده که قطع یا اطمینان به صدور آنها از معصومین داشته است. خبر صحیح نزد کلینی و دیگران از قدما ، خبری بوده که قرائن داخلی و خارجی آن را تأیید می کرده است، و اعتماد آنها بر وثاقت اشخاص نبوده است ، بلکه وثاقت تنها راهی برای صحّت صدور روایت نزد او بوده است. از جملۀ قرائن نزد او بر قبول خبر،وجود حدیث در بسیاری از اصول چهارصدگانه حدیثی بوده که در عصر امامان تألیف شده است،
و یا آنکه حدیث در کتاب معروفی بوده که مورد تأیید بزرگان از اصحاب قرار گرفته است.
و از جملۀ قرائن خارجی ، وجود حدیث در کتاب هایی بوده که بر امامان عرضه شده و آن حضرات مؤلّفین آنها را تمجید نموده اند ، همانند کتاب سلیم که مورد تمجید امام صادق (ع) قرار گرفته است .
ونیز از جمله قرائن آن است که حدیث از کتاب هایی اخذ شده که نزد متقدمین مورد وثوق و اعتماد بوده است ، شیخ کلینی این گونه روایات را هم مورد توجّه قرار داده و قبول کرده است .
و تنها به روایاتی که راویانش ثقه اند توجه نداشته است بلکه این قسم از روایات بخشی از احادیث او را تشکیل داده است. 4-کاتب در تضعیف برخی روایات به تضعیفات ابن الغضائری استناد کرده ، با آنکه اصل کتابش به اثبات نرسیده و نیز تضعیفاتش مورد قبول علماء قرار نگرفته است. و نیز برخی را چون علی بن ابراهیم و سهل بن زیاد تضعیف کرده که در جای خود توثیق شده اند.