صدوق رحمه الله به سند خود از امام باقر (ع) روایت کرده که فرمود: « یأتی علی الناس زمان یغیب عنهم إمامهم . فیا طوبی للثابتین علی أمرنا فی ذلک الزمان . إنّ أدنی ما یکون لهم من الثواب أن ینادیهم البارئ جلّ جلاله فیقول عبادی و إمائی آمنتم بسرّی و صدقتم بغیبی ، فأبشروا بحسن الثواب منّی ... » ؛«زمانی بر مردم بیاید که امامشان از آنها غایب گردد. پس خوشا به حال کسانی که بر امر ما در آن زمان ثابت قدم باشند . همانا کمترین ثوابی که برای آنها در نظر گرفته شده این است که خداوند باری جلّ جلاله می فرماید : ای بنده ها و کنیزان من ! به سرّ من ایمان آوردید ، و غیب مرا تصدیق کردید، بشارت باد شما را به حسن ثواب از جانب من ... » .