از برخی روایات استفاده می شود که مدّت زمان خروج توقیع در جواب سؤال معینی دو سه روز بوده است ، همان گونه که راوی در برخی روایات می گوید: بعد از چند روز صاحب من گفت که به سوی ابوجعفر باز گردم تا از جواب سؤال ها بپرسم . در روایتی دیگر آمده است : آنگاه سفیر بعد از سه روز ، مرا از جواب حضرت خبر داد.
در برخی موارد نیز جواب ، شفاهی بوده است که سفیر از حضرت می گفته و برای سائل می آورده است. مثل اینکه حسین بن روح نوبختی به عده ای می گوید: « شما امر شدید که به حائر روید» .
و در برخی از موارد نیز جواب سؤال کننده به جهت مصالحی داده نمی شد . از باب نمونه در موردی سائل از امام خواست که برای او دعا کند که خدا به او فرزندی دهد ، ولی به جهت مصالحی جواب نیامد.
وگاه کسی سؤالی را برای حضرت فرستاد که جواب نیامد ، وبعد از چند روزی مشاهده شد که جزء قرامطه در آمده است . گرچه در بر خی از موارد نیز جواب سؤال ها ظرف چند ساعت داده شده است . و در برخی دیگر از روایات می خوانیم که جواب آمد در حالی که هنوز مرکب بر روی کاغذ خشک نشده بود و نیز در بر خی روایات می خوانیم که به مجرّد خطور سؤال در ذهن شخص جواب بر رو ی کاغذ مکتوب بوده است ، ولی این موارد زیاد نبوده است .
درچه مدّت زمانی توقیع از طرف حضرت صادر می شده است؟
