در پاسخ می گویییم:
اولاً: اعجاز، در نظام طبیعت و تکوین خلاف اصل است، مگر آنکه ضرورتی اقتضا کند و در مورد حضرت مهدی (ع) ارادۀ خداوند بر این تعلّق گرفته که محافظت حضرت از راه غیبت باشد.
ثانیاً: مصالح و مفاسد و تقدیرات الهی به تبع واقعیت های الهی تغییر پیدا می کند .
خداوند متعال برای امت اسلامی یازده امام معصوم به جهت هدایتشان فرستاد ، ولی یکی پس از دیگری آنان را به شهادت رساندند و با این عملکرد بد و کارنامۀ سوئی که از خود نشان دادند تقدیر خداوند بر این تعلّق گرفت که امام دوازدهم را تا مدّتی در پشت پردۀ غیبت قرار دهد تا محرومیّت غیبت امام را احساس کنند و با ظهور حضرتش قدر او را بدانند .
ثالثاً: مطابق آیات و روایات ، یکی از سنّت های حتمی خداوند متعال مسألۀ امتحان امّت هاست . امّت اسلامی نیز از این قانون استثنا پذیر نیست . و هر امّتی به نحوی امتحان خوهد شد و امتحان امت اسلامی در این عصر و زمان به غیبت امام زمان آنهاست ، که آیا با این حالت بر دین و مذهب خود استقامت دارند یا خیر ؟
آیا خداوند نمی توانست حضرت مهدی (ع) را بدون غیبت حفظ نماید؟