امام زمان (ع) در توقیع اول خود به شیخ مفید رحمه الله می فرماید: « إنّا غیر مهملین لمراعاتکم ، ولا ناسینن لذکرکم ،و لولا ذلک لیزل بکم الأوآء و اصطلمکم الأعدآء » ؛ « ما در رسیدگی و سرپرستی شما کوتاهی و اهمال نکرده و یاد شما را از خاطر نبرده ایم که اگر جز این بود ، دشواری ها و مصیبت ها بر شما فرود می آمد و دشمنان ، شما را ریشه کن می نمودند . »
شیعه به جهت پیروی از حق و حقیقت ،دائماً مورد تعرّض حکّام جور و معاندان و مخالفان بوده است ، لذا به کسی نیاز دارد که در سختی ها و گرفتاری ها او را یاری کند و از نابودی نجاتش دهد . حضرت در این توقیع به شیعیانش این بشارت را می دهد که با وجود غیبتم ، شما را حمایت می کنم و هرگز نمی گذارم نقشه های دشمنان حق و حقیقت به ثمر نشیند و مذهب شیعه نابود شود .
و در حدیث دیگر حضرت می فرماید: « أنا خاتم الأوصیاء ، و بی یدفع الله عزّوجلّ البلآء عن أهلی و شیعتی » ؛ « من خاتم اوصیایم . خداوند به سبب من بلا را از اهل و شیعیان دفع می کند .