در پاسخ این سؤال می گوییم :
اولاً: این طور نیست که تمام کسانی که به ملاقات حضرت مشرّف شده اند در ابتدا حضرت را نشناخته اند ، چه بسا افرادی که از همان ابتدا حضرت را شناخته و با او انس داشته اند ،همانند سیّد بحر العلوم و مقدّس اردبیلی و ... .
ثانیاً: هدف حضرت از ملاقات به طور عمده رفع گرفتاری از شیعیان است که این هدف با ملاقات و لو بدون شناخت حاصل می شود.
ثالثاً: شناخته نشدن حضرت (ع) به جهت عدم انس است و معمولاً در ملاقات های اول بوده که حضرت را نمی شناختند ، زیرا قبلاً او را ندیده بودند.
رابعاً: گاهی انسان به جهت شوق زیادو یا بی توجّهی و یا توجّه زیاد به کار خود است که از مخاطب خود غافل می شود و بعد از برآورده شدن حاجتش به فکر می افتد که این شخص چه کسی بود .
خامساً:شناخته نشدن حضرت در عصرغیبت کبرا طبق مقتضای اصل اوّلی است ، زیرا غیبت حضرت کلۀی است ، و قرار است که به جهت مصالحی حضرت ناشناخته بمانند .