جهان هستی مجموعه ای از نظام ها است . وجود قوانین منظم وعمومی که در سرتاسر این جهان حکم فرماست دلیل بر یکپارچگی و به هم پیوستگی این نطام است . مسأله نظم وقانون وحساب در پهنه آفرینش یکی از اساسی ترین مسائل این عالم محسوب می شود .

آیا انسانی که جزئی از عالم است می تواند یک وضع استثتائی به خود بگیرد و به صورت وصله نا همرنگی در آید ؟

آیا جامعه انسانی می تواند با انتخاب هرج و مرچ ، ظلم وستم ، نابسامانی و نابهنجاری ، خود را از مسیر رودخانه عظیم جهان آفرینش که همه در آن با برنامه و نظم پیش می روند کنار بکشد؟

آیا مشاهده وضع عمومی جهان ، مارا به این فکر نمی اندازد که بشریت نیز خواه ناخواه باید در برابر نظام عالم هستی سر فرود آورد ، وقوانین منظم وعادلانه ای را بپذیرد و به مسیر اصلی باز گردد وهمرنگ این نظام شود ؟!

نتیجه: نظام آفرینش دلیل دیگری بر پذیرش یک نظام صحیح اجتماعی درآینده در جهان انسانیت خواهد بود .