مطابق نظریه « خفای شخص » ، باید ملتزم به عدم ازدواج شد ؛ زیرا طبق این نظریه او از همه افراد مخفی است ، و ازدواج احتیاج به ارتباط با مردم دارد واین به نوبه خود با حکمت و فلسفه غیبت سازگاری ندارد . و مطابق نظریه « خفای عنوان » ، می توان ملتزم به ازدواج حضرت شد ، خصوصاً آنکه مطابق با سنّت اسلامی است . آنچه به نظر می رسد ترجیح قول اوّل است ، به جهت :
1-روایات بسیار بر خفای شخص .
2-گرچه در روایت امری اشاره شده که مردم حضرت را در موسم حج می بینند ولی نمی شناسند ، امّا این روایت از امام نقل نشده و نیز اختصاص به موسم حج دارد .
3-قرار است که حضرت در غیبت تام به سر برد .
4-اگر ازدواج صورت گرفته بود باید در یک مورد هم که شده سفرای و وکلای ناحیه مقدّسه به آن اشاره می کردند .
5-مسعودی از علی بن ابی حمزه نقل کرده که فرمود: ما به امام رضا (ع) عرض کردیم : برای ما روایت شده که امام از دنیا نمی رود تا انکه نسل خود را ببیند ؟
امام رضا (ع) به او فرمود:« آیا در خصوص این حدیث برای شما روایت نشده: « الّا القائم » ؛ به جز قائم .