مقصود از «الزام اجتماعی » آن است که وضع زندگی اجتماعی بشر به چنان مرحله ای برسد که احساس نیاز به مطلبی کند و آن را به عنوان یک ضرورت بپذیرد.ولی مهم آن است که یک نیاز واقعی جامعه آن قدر آشکار گردد که ضرورت بودنش را همه یا حداقل متفکران و رهبران جامعه بپذیرد ، و این در درجه اول ، بستگی به بالا رفتن سطح آگاهی و شعور اجتماعی مردم دارد، وسپس با آشکار شدن نتایج نامطلوب وضع موجود جامعه و عدم امکان ادامه راه ، ارتباط پیدا می کند .

شاید بسیاری از مردم در قرون هفدهم وهجدهم بامشاهده پیشرفت های چشمگیر صنعتی ، ترسیمی که از قرن بیستم داشتند ، ترسیم یک بهشت برین بود ، ولی باور نمی کردند که انسان صنعتی و ماشینی ، زندگی مرفه تری نخواهد داشت ، بلکه پا به پای پیشرفت تکنولوزی نابسامانی های تازه و مشکلات جدیدیتری پدید خواهد آمد.عفریت جنگهای جهانی سایه وحشتناک خود را بر کانون های ماشین وصنعت خواهند افکند . تازه می فهمند که چقدر زندگی آنها خطرناک شده است . کم کم می فهمند برای حفظ وضع موجود و پیروزی های بزرگ صنعتی و تمدن ، مقررات گذشته هر گز کافی نیستند، وباید تن به مقررات تازه ای داد .

زمانی فرامی رسد که وجود حکومت واحد جهانی برای پایان دادن به مسابقه کمر شکن تسلیحاتی و پایان داغدن به کشمکش های روز افزون قدرت های بزرگ و کنار زدن دنیا از لب پرتگاه جنگ ، به عنوان یک ضرورت و واقعیت اجتناب ناپذیر احساس می گردد که باید سرانجام این مرزهای ساختگی و دردسرساز برچیده شود وهمه مردم جهان زیر یک پرچم و با یک قانون زندگی کنند.

بنابر قانون « الزام اجتماعی » عامل موثر دیگری وجود دارد که با کاربرد نیرومند خود ، مردم جهان را خواه ناخواه به سوی یک زندگی آمیخته با صلح و عدالت پیش می برد وپایه های یک حکومت جهانی را بر اساس طرح تازه ای مستحکم می سازد .