ممکن است برخی اشکال کنند که این دعا انشای برخی از علمای شیعه بوده است. ولی این احتمال از جهاتی باطل است : 1-بزوفرط در ادامنل روایت این چنین آورده است : « و یستحبّ أن یدعی به فی الأعیاد الأربعه » ظاهر این کلمه می رساند که این دعا از جانب معصوم صادر شده است . زیرا محکوم کردن هر یک از افعال و اذکار به هر یک از احکام خمسه ( وجوب ، حرمت ، استحباب ، کراهت و اباحه ) از امور توقیفی است که فقط باید از جانب اولیای معصوم خداوند صورت پذیرد .
2- اینکه برای قرائت این دعا زمان خاص (اعیاداربعه) ذکر شده خود دلیل بر آن است که از جانب معصوم صادر شده است ؛ زیرا در غیر این صورت نمی تواند از چنین ویژگی خاصی برخوردار باشد .
3- رسم علما چنین بوده که دعا یا زیاری را خود انشا می کردند متذکر می شدند تا بر مردم مشبه نگردد ، از باب نمونه :
الف . شیخ صدوق در « من لا یحضره الفقیه » زیارتی را برای فاطمه زهرا (علیها السلام)
که از انشاهای خود اوست نقل کرده و می گوید: من آن را در سفر حج در مدینه در کنار قبر فاطمه زهرا علیها السلام قرائت کردم . ولی آن را به این صورت در اخبار نیافتم ...» .
ب. سید بن طاووس در « القبال» می گوید: « فصلی است درباره آنچه آن را ذکر می کنیم از دعایی که آن را انشا کردیم ، آن را هنگام تناول طعام ذکر می کنیم ».
ج. و نیز می فرماید: « و امّا آنچه هنگام رؤیت هلال شوّال گفته می شود ما آن را در کتاب «عمل الشعر» در ضمن دعایی که انشا کردیم آوردیم ، و این دعا صلاحیت برای تمام ماه ها را دارد ...» .
و در موارد دیگر نیز در مورد ادعیه ای که خود انشا کرده چنین تعبیراتی آورده است .
4- ابن مشهدی در « المزار » می گوید : « من در این کتاب خود از فنون زیارات ، اخباری را جمع کردم که به واسطۀ راویان ثقه و مورد اعتماد به سادات متصل شده اند .»
5-در صورتی که جمله « انّه الدعاء لصاحب الامر » را به معنای انشا از امام زمان (ع) بدانیم می توانیم آن را از توقیعات حضرت به بزوفری بدانیم .