خداوند متعال می فرماید: ( وَعَدَ اللهُ الّذینَ آمَنوُا منکُم و عَمِلوُا الصّالِحاتِ لَیَستَخلِفَنِِّهُم فِی الأرضِ کَمَا استَخلَفَ الّذینَ مِن قَبلِهِم و لِیُمَکِّنَنّ لَهُم دینَهُمُ الّذی ارتضی لَهُم و لِِیُبَدّلَنّهُم من بَعدِ خَوفَهُم أمناً یَعبُدوننی لا یُشرِکونَ بی شَیئاً وَ مَن کَفَرَ بَعدَ ذلِکَ فَأولئکَ هُمُ الفاسِقونَ ) ؛ «خداوند به کسانی از شما که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند وعده می دهد که قطعاً آنان را حکمران روی زمین خواهد کرد ، همان گونه که به پیشینیان آنها خلافت روی زمین را بخشید و دین و آیینی را که برای آنان پسندیده ، پا برجا و ریشه دار خواهد ساخت و ترسشان را به امنیّت و آرامش مبدّل می کند ، آنچنان که تنها مرا می پرستند و چیزی را شریک من نخواهند ساخت . و کسانی که پس از آن کافر شوند ، آنها فاسقند . »
آیۀ فوق مربوط به زمان ظهور حضرت مهدی (ع) و عصر حکومت جهانی توحیدی است . و شواهد و قرآئن آن عبارت است از :
1-با آیات دیگر که ظهور در غلبه دین اسلام در آخر الزمان بر سایر ادیان دارد سازگاری و مناسبت دارد .
2- کلمۀ « الأرض » که با الف و لام جنس آمده ، بدون قرینه ای بر انصراف آن به سرزمین خاص و معین ، حمل بر تمام روی زمین می شود .
3- تبدیل خوف به امنیّت ک امل تا کنون انجام نگرفته است و این تنها با حکومت گستردۀ مؤمنین بر روی زمین انجام می گیرد .
4-با مراجعه به روایاتی که در ذیل آیۀ فوق رسیده ، این معنا تأیید می گردد .
قرطبی در ذیل آیه از رسول خدا (ص) نقل کرده که فرمود : « در آن روز بر روی زمین خانه ای نیست جز انکه خداوند کلمۀ اسلام را در آن وارد خواهد ساخت » .
سدّی از ابن عباس نقل کرده که آیه در مورد آل محمّد علیهم السلام نازل شده است .
از امام سجّاد علیه السلام نقل شده که فرمود: « آیه ، در شأن حضرت قائم (ع) است .»
از امام صادق (ع) نقل شده که فرمود : « آیه دربارۀ قائم و اصحاب اوست » .
5- در زمان خلافت خلفای اربعه نیز امنیت کامل در سر تا سر جهان پدید نیامد ، خصوصاً آنکه دو دشمن قدرتمند ایران و روم ، اسلام را تهدید می کردند ، و لذا در طول سی سال ، جنگ های زیادی به وقوع پیوست .
فضل می گوید : « ... به امام صادق (ع) عرض کردم : این نواصب گمان می کنند که آیه در شأن « ابوبکر و عمر و عثمان و علی (ع) نازل شده است . حضرت فرمود: خداوند قلوب ناصبه را هدایت نمی کند ، چه زمانی زمانی دین مرضی ّ خدا و رسول تثبیت شده است و امر آن انتشار یافته و خوف و شک از قلوب و سینه های مردم در عهد یکی از آن سه خلیفه و در عهد علی (ع) با ارتداد مردم بیرون رفته است . چه فتنه هایی که در ایام آنها بر انگیخته شد ، و چه جنگهایی به آنها نسبت داده شده است که بین آنان و کفّار واقع شد » .