انتظار فرج بر دو گونه است :

1-انتظاری که سازنده است ، تحرک بخش است ، تعهد آور است، عبادت بلکه با فضیلت ترین عبادات است.

از مجموعه آیات وروایات اسلامی استفاده می شود که ظهور مهدی موعود علیه السلام حلقه ای است از حلقات مبارزه اهل حق و اهل باطل که به پیروزی نهایی اهل حق منتهی می شود . سهیم بودن یک فرد در این سعادت موقوف به این است که آن فرد عملا در گروه اهل حق باشد. امامان و رهبران معصوم الهی به طور روشن وصریح با ارائه تصویری مناسب از انتظار ، روی برداشت درست وصحیح از مفهوم آن تکیه داشته اند وانتظار را از مقوله عمل به حساب آورده اند، ولذا پیامبر (ص) می فرماید : « أفضل أعمال أمتی انتظار الفرج » ؛ «افضل اعمال امت من انتظار فرج است .»

ونیزدر روایتی دیگر از امام صادق علیه السلام می خوانیم: «أفضل الأعمال انتظار الفرج من الله»؛ « بزرگترین اعمال انتظار فرج از خداست .»

اهمیت آمادگی و زمینه سازی را می توان در پیام امام صادق علیه السلام یافت که فرمود:

«لیعدن أحدکم لخروج القائم ولو سهما»؛ « باید هریک ازشما برای خروج قائم آمادگی پیداکنداگر چه با تهیه کردن یک تیر باشد. »

2-انتظاری که ویرانگر است، بازدارنده است، فلج کننده است ونوعی اباحی گری است.برداشت قشری مردم از مهدویت وقیام و انقلاب مهدی عج این است که صرفا ماهیت انفجاری دارد. فقط وفقط از گسترش و اشاعه و رواج ظلم ها وتبقیض ها و اختناق ها وحق کشیها ناشی می شود ،آن گاه که صلاح به نقطه صفر برسد وحق و حقیقت هیچ طرفداری نداشته باشد.

این نوع برداشت ، از آن جهت که با اصلاحات مخالف است و فسادها وتباهی ها را به عنوان مقدمه یک انفجار مقدس و موجه می شمارد ؛ باید « شبه دیالکتیکی » خوانده شود، با این تفاوت که در تفکر دیالکتیکی با اصلاحات از آن جهت مخالفت می شود و تشدید نابسامانی ها از آن جهت داده می شود که شکاف وسیع تر شود و مبارزه پیگیر تر وداغ تر گردد. ولی این تفکر عامیانه فاقد این مزیت است،فقط به فساد وتباهی فتوا می دهد که خود به خود منجر به نتیجه مطلوب بشود .

این نوع برداشت از ظهور وقیام مهدی موعود ، واین نوع انتظار فرج که منجر به نوعی تعطیل در حدود ومقررات اسلامی می شود ونوعی اباحی گری باید شمرده شود به هیچ وجه با موازین اسلامی و قرآنی وفق نمی دهد .