اندیشه پیروزی نهایی نیروی حق وصلح وعدالت، برنیروی باطل وستیز وظلم، استقرار کامل وهمه جانبه ارزش های انسانی ؛ تشکیل مدینه فاضله و جامعه ایده آل و بالاخره اجرای این ایده عمومی و انسانی به وسیله شخصی مقدس و عالیقدر که درروایات اسلامی از او به عنوان«مهدی » نام برده شده است ، اندیشه ای که کم و بیش همه فرق ومذاهب اسلامی –با اختلافاتی – بدان مومن ومعتقدند.

این اندیشه بیش از هر چیز مشتمل بر عنصر خوشبینی نسبت به جریان کلی نظام طبیعت و سیر تکامل تاریخ و اطمینان به آینده و طرد عنصر بدبینی نسبت به پایان کار بشر است (که طبق بسیاری از نظریه ها وفرضیه های غیر اسلامی ، پایان نظام طبیعت ،تاریک وابتر است ). امید وآرزوی تحقق این نوید کلی جهانی انسانی ، در زبان روایات اسلامی «انتظار فرج» خوانده شده است .